саманарыхто́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
саманарыхто́ўшчык |
саманарыхто́ўшчыкі |
| Р. |
саманарыхто́ўшчыка |
саманарыхто́ўшчыкаў |
| Д. |
саманарыхто́ўшчыку |
саманарыхто́ўшчыкам |
| В. |
саманарыхто́ўшчыка |
саманарыхто́ўшчыкаў |
| Т. |
саманарыхто́ўшчыкам |
саманарыхто́ўшчыкамі |
| М. |
саманарыхто́ўшчыку |
саманарыхто́ўшчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
саманастро́йвальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
саманастро́йвальны |
саманастро́йвальная |
саманастро́йвальнае |
саманастро́йвальныя |
| Р. |
саманастро́йвальнага |
саманастро́йвальнай саманастро́йвальнае |
саманастро́йвальнага |
саманастро́йвальных |
| Д. |
саманастро́йвальнаму |
саманастро́йвальнай |
саманастро́йвальнаму |
саманастро́йвальным |
| В. |
саманастро́йвальны (неадуш.) саманастро́йвальнага (адуш.) |
саманастро́йвальную |
саманастро́йвальнае |
саманастро́йвальныя (неадуш.) саманастро́йвальных (адуш.) |
| Т. |
саманастро́йвальным |
саманастро́йвальнай саманастро́йвальнаю |
саманастро́йвальным |
саманастро́йвальнымі |
| М. |
саманастро́йвальным |
саманастро́йвальнай |
саманастро́йвальным |
саманастро́йвальных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
саманастро́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
саманастро́йка |
| Р. |
саманастро́йкі |
| Д. |
саманастро́йцы |
| В. |
саманастро́йку |
| Т. |
саманастро́йкай саманастро́йкаю |
| М. |
саманастро́йцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сама́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сама́нка |
сама́нкі |
| Р. |
сама́нкі |
сама́нак |
| Д. |
сама́нцы |
сама́нкам |
| В. |
сама́нку |
сама́нкі |
| Т. |
сама́нкай сама́нкаю |
сама́нкамі |
| М. |
сама́нцы |
сама́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сама́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сама́нны |
сама́нная |
сама́ннае |
сама́нныя |
| Р. |
сама́ннага |
сама́ннай сама́ннае |
сама́ннага |
сама́нных |
| Д. |
сама́ннаму |
сама́ннай |
сама́ннаму |
сама́нным |
| В. |
сама́нны (неадуш.) сама́ннага (адуш.) |
сама́нную |
сама́ннае |
сама́нныя (неадуш.) сама́нных (адуш.) |
| Т. |
сама́нным |
сама́ннай сама́ннаю |
сама́нным |
сама́ннымі |
| М. |
сама́нным |
сама́ннай |
сама́нным |
сама́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Сама́нта
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Сама́нта |
Сама́нты |
| Р. |
Сама́нты |
Сама́нт Сама́нтаў |
| Д. |
Сама́нце |
Сама́нтам |
| В. |
Сама́нту |
Сама́нт Сама́нтаў |
| Т. |
Сама́нтай Сама́нтаю |
Сама́нтамі |
| М. |
Сама́нце |
Сама́нтах |