асартыме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| асартыме́нт | |
| асартыме́нту | |
| асартыме́нту | |
| асартыме́нт | |
| асартыме́нтам | |
| асартыме́нце |
Крыніцы:
асартыме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| асартыме́нт | |
| асартыме́нту | |
| асартыме́нту | |
| асартыме́нт | |
| асартыме́нтам | |
| асартыме́нце |
Крыніцы:
асартыме́нтны
прыметнік, адносны
| асартыме́нтны | асартыме́нтная | асартыме́нтнае | асартыме́нтныя | |
| асартыме́нтнага | асартыме́нтнай асартыме́нтнае |
асартыме́нтнага | асартыме́нтных | |
| асартыме́нтнаму | асартыме́нтнай | асартыме́нтнаму | асартыме́нтным | |
| асартыме́нтны ( асартыме́нтнага ( |
асартыме́нтную | асартыме́нтнае | асартыме́нтныя ( асартыме́нтных ( |
|
| асартыме́нтным | асартыме́нтнай асартыме́нтнаю |
асартыме́нтным | асартыме́нтнымі | |
| асартыме́нтным | асартыме́нтнай | асартыме́нтным | асартыме́нтных | |
Крыніцы:
асарці́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
| асарці́ | |
| асарці́ | |
| асарці́ | |
| асарці́ | |
| асарці́ | |
| асарці́ |
Крыніцы:
асарэ́віцкі
прыметнік, адносны
| асарэ́віцкі | асарэ́віцкая | асарэ́віцкае | асарэ́віцкія | |
| асарэ́віцкага | асарэ́віцкай асарэ́віцкае |
асарэ́віцкага | асарэ́віцкіх | |
| асарэ́віцкаму | асарэ́віцкай | асарэ́віцкаму | асарэ́віцкім | |
| асарэ́віцкі ( асарэ́віцкага ( |
асарэ́віцкую | асарэ́віцкае | асарэ́віцкія ( асарэ́віцкіх ( |
|
| асарэ́віцкім | асарэ́віцкай асарэ́віцкаю |
асарэ́віцкім | асарэ́віцкімі | |
| асарэ́віцкім | асарэ́віцкай | асарэ́віцкім | асарэ́віцкіх | |
Крыніцы:
Асарэ́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Асарэ́вічы | |
| Асарэ́віч Асарэ́вічаў |
|
| Асарэ́вічам | |
| Асарэ́вічы | |
| Асарэ́вічамі | |
| Асарэ́вічах |
асатане́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| асатане́ласць | |
| асатане́ласці | |
| асатане́ласці | |
| асатане́ласць | |
| асатане́ласцю | |
| асатане́ласці |
Крыніцы:
асатане́лы
прыметнік, якасны
| асатане́лы | асатане́лая | асатане́лае | асатане́лыя | |
| асатане́лага | асатане́лай асатане́лае |
асатане́лага | асатане́лых | |
| асатане́ламу | асатане́лай | асатане́ламу | асатане́лым | |
| асатане́лы ( асатане́лага ( |
асатане́лую | асатане́лае | асатане́лыя ( асатане́лых ( |
|
| асатане́лым | асатане́лай асатане́лаю |
асатане́лым | асатане́лымі | |
| асатане́лым | асатане́лай | асатане́лым | асатане́лых | |
Крыніцы:
асатане́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| асатане́ю | асатане́ем | |
| асатане́еш | асатане́еце | |
| асатане́е | асатане́юць | |
| Прошлы час | ||
| асатане́ў | асатане́лі | |
| асатане́ла | ||
| асатане́ла | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| асатане́ўшы | ||
Крыніцы:
Асаўля́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Асаўля́ны | |
| Асаўля́н Асаўля́наў |
|
| Асаўля́нам | |
| Асаўля́ны | |
| Асаўля́намі | |
| Асаўля́нах |
Асаўні́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Асаўні́к | |
| Асаўніка́ | |
| Асаўніку́ | |
| Асаўні́к | |
| Асаўніко́м | |
| Асаўніку́ |