спрасо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрасо́ваны |
спрасо́ваная |
спрасо́ванае |
спрасо́ваныя |
| Р. |
спрасо́ванага |
спрасо́ванай спрасо́ванае |
спрасо́ванага |
спрасо́ваных |
| Д. |
спрасо́ванаму |
спрасо́ванай |
спрасо́ванаму |
спрасо́ваным |
| В. |
спрасо́ваны спрасо́ванага |
спрасо́ваную |
спрасо́ванае |
спрасо́ваныя |
| Т. |
спрасо́ваным |
спрасо́ванай спрасо́ванаю |
спрасо́ваным |
спрасо́ванымі |
| М. |
спрасо́ваным |
спрасо́ванай |
спрасо́ваным |
спрасо́ваных |
Крыніцы:
krapivabr2012.
спрасо́нку
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрасо́нку |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрасо́ння
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрасо́ння |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спрасо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрасо́ўванне |
| Р. |
спрасо́ўвання |
| Д. |
спрасо́ўванню |
| В. |
спрасо́ўванне |
| Т. |
спрасо́ўваннем |
| М. |
спрасо́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрасо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спрасо́ўваецца |
спрасо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрасо́ўваўся |
спрасо́ўваліся |
| ж. |
спрасо́ўвалася |
| н. |
спрасо́ўвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрасо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрасо́ўваю |
спрасо́ўваем |
| 2-я ас. |
спрасо́ўваеш |
спрасо́ўваеце |
| 3-я ас. |
спрасо́ўвае |
спрасо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спрасо́ўваў |
спрасо́ўвалі |
| ж. |
спрасо́ўвала |
| н. |
спрасо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасо́ўвай |
спрасо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрасо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрастава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрастава́нне |
| Р. |
спрастава́ння |
| Д. |
спрастава́нню |
| В. |
спрастава́нне |
| Т. |
спрастава́ннем |
| М. |
спрастава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрастава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрастава́ны |
спрастава́ная |
спрастава́нае |
спрастава́ныя |
| Р. |
спрастава́нага |
спрастава́най спрастава́нае |
спрастава́нага |
спрастава́ных |
| Д. |
спрастава́наму |
спрастава́най |
спрастава́наму |
спрастава́ным |
| В. |
спрастава́ны (неадуш.) спрастава́нага (адуш.) |
спрастава́ную |
спрастава́нае |
спрастава́ныя (неадуш.) спрастава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрастава́ным |
спрастава́най спрастава́наю |
спрастава́ным |
спрастава́нымі |
| М. |
спрастава́ным |
спрастава́най |
спрастава́ным |
спрастава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.