пату́паць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пату́паю |
пату́паем |
| 2-я ас. |
пату́паеш |
пату́паеце |
| 3-я ас. |
пату́пае |
пату́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
пату́паў |
пату́палі |
| ж. |
пату́пала |
| н. |
пату́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пату́пай |
пату́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пату́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пату́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пату́пванне |
| Р. |
пату́пвання |
| Д. |
пату́пванню |
| В. |
пату́пванне |
| Т. |
пату́пваннем |
| М. |
пату́пванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пату́пваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пату́пваю |
пату́пваем |
| 2-я ас. |
пату́пваеш |
пату́пваеце |
| 3-я ас. |
пату́пвае |
пату́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пату́пваў |
пату́пвалі |
| ж. |
пату́пвала |
| н. |
пату́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пату́пвай |
пату́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пату́пваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пату́піцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пату́плюся |
пату́пімся |
| 2-я ас. |
пату́пішся |
пату́піцеся |
| 3-я ас. |
пату́піцца |
пату́пяцца |
| Прошлы час |
| м. |
пату́піўся |
пату́піліся |
| ж. |
пату́пілася |
| н. |
пату́пілася |
Крыніцы:
tsbm1984.
патупі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пату́піцца |
пату́пяцца |
| Прошлы час |
| м. |
патупі́ўся |
патупі́ліся |
| ж. |
патупі́лася |
| н. |
патупі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
патупі́ўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пату́піць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пату́плю |
пату́пім |
| 2-я ас. |
пату́піш |
пату́піце |
| 3-я ас. |
пату́піць |
пату́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
пату́піў |
пату́пілі |
| ж. |
пату́піла |
| н. |
пату́піла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пату́піўшы |
Крыніцы:
tsbm1984.
патупі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
патуплю́ |
пату́пім |
| 2-я ас. |
пату́піш |
пату́піце |
| 3-я ас. |
пату́піць |
пату́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
патупі́ў |
патупі́лі |
| ж. |
патупі́ла |
| н. |
патупі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
патупі́ |
патупі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
патупі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пату́пы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пату́пы |
| Р. |
Пату́п Пату́паў |
| Д. |
Пату́пам |
| В. |
Пату́пы |
| Т. |
Пату́памі |
| М. |
Пату́пах |
патура́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
патура́льнік |
патура́льнікі |
| Р. |
патура́льніка |
патура́льнікаў |
| Д. |
патура́льніку |
патура́льнікам |
| В. |
патура́льніка |
патура́льнікаў |
| Т. |
патура́льнікам |
патура́льнікамі |
| М. |
патура́льніку |
патура́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
патура́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
патура́льніца |
патура́льніцы |
| Р. |
патура́льніцы |
патура́льніц |
| Д. |
патура́льніцы |
патура́льніцам |
| В. |
патура́льніцу |
патура́льніц |
| Т. |
патура́льніцай патура́льніцаю |
патура́льніцамі |
| М. |
патура́льніцы |
патура́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.