Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

няўшчу́кны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўшчу́кны	няўшчу́кная	няўшчу́кнае	няўшчу́кныя
Р.	няўшчу́кнага	няўшчу́кнай няўшчу́кнае	няўшчу́кнага	няўшчу́кных
Д.	няўшчу́кнаму	няўшчу́кнай	няўшчу́кнаму	няўшчу́кным
В.	няўшчу́кны (неадуш.) няўшчу́кнага (адуш.)	няўшчу́кную	няўшчу́кнае	няўшчу́кныя (неадуш.) няўшчу́кных (адуш.)
Т.	няўшчу́кным	няўшчу́кнай няўшчу́кнаю	няўшчу́кным	няўшчу́кнымі
М.	няўшчу́кным	няўшчу́кнай	няўшчу́кным	няўшчу́кных

Крыніцы: piskunou2012.

няўшчы́льнены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўшчы́льнены	няўшчы́льненая	няўшчы́льненае	няўшчы́льненыя
Р.	няўшчы́льненага	няўшчы́льненай няўшчы́льненае	няўшчы́льненага	няўшчы́льненых
Д.	няўшчы́льненаму	няўшчы́льненай	няўшчы́льненаму	няўшчы́льненым
В.	няўшчы́льнены (неадуш.) няўшчы́льненага (адуш.)	няўшчы́льненую	няўшчы́льненае	няўшчы́льненыя (неадуш.) няўшчы́льненых (адуш.)
Т.	няўшчы́льненым	няўшчы́льненай няўшчы́льненаю	няўшчы́льненым	няўшчы́льненымі
М.	няўшчы́льненым	няўшчы́льненай	няўшчы́льненым	няўшчы́льненых

Крыніцы: piskunou2012.

няўшчы́льнены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўшчы́льнены	няўшчы́льненая	няўшчы́льненае	няўшчы́льненыя
Р.	няўшчы́льненага	няўшчы́льненай няўшчы́льненае	няўшчы́льненага	няўшчы́льненых
Д.	няўшчы́льненаму	няўшчы́льненай	няўшчы́льненаму	няўшчы́льненым
В.	няўшчы́льнены (неадуш.) няўшчы́льненага (адуш.)	няўшчы́льненую	няўшчы́льненае	няўшчы́льненыя (неадуш.) няўшчы́льненых (адуш.)
Т.	няўшчы́льненым	няўшчы́льненай няўшчы́льненаю	няўшчы́льненым	няўшчы́льненымі
М.	няўшчы́льненым	няўшчы́льненай	няўшчы́льненым	няўшчы́льненых

Крыніцы: piskunou2012.

няўшчэмлены

прыметнік, якасны

няўшчэмлены

прыметнік, адносны

няўшчэмлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

няўя́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
няўя́ўна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

няўя́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўя́ўны	няўя́ўная	няўя́ўнае	няўя́ўныя
Р.	няўя́ўнага	няўя́ўнай няўя́ўнае	няўя́ўнага	няўя́ўных
Д.	няўя́ўнаму	няўя́ўнай	няўя́ўнаму	няўя́ўным
В.	няўя́ўны (неадуш.) няўя́ўнага (адуш.)	няўя́ўную	няўя́ўнае	няўя́ўныя (неадуш.) няўя́ўных (адуш.)
Т.	няўя́ўным	няўя́ўнай няўя́ўнаю	няўя́ўным	няўя́ўнымі
М.	няўя́ўным	няўя́ўнай	няўя́ўным	няўя́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

няўя́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няўя́ўны	няўя́ўная	няўя́ўнае	няўя́ўныя
Р.	няўя́ўнага	няўя́ўнай няўя́ўнае	няўя́ўнага	няўя́ўных
Д.	няўя́ўнаму	няўя́ўнай	няўя́ўнаму	няўя́ўным
В.	няўя́ўны (неадуш.) няўя́ўнага (адуш.)	няўя́ўную	няўя́ўнае	няўя́ўныя (неадуш.) няўя́ўных (адуш.)
Т.	няўя́ўным	няўя́ўнай няўя́ўнаю	няўя́ўным	няўя́ўнымі
М.	няўя́ўным	няўя́ўнай	няўя́ўным	няўя́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Няфе́ды

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum