Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

васьмізна́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. васьмізна́чны васьмізна́чная васьмізна́чнае васьмізна́чныя
Р. васьмізна́чнага васьмізна́чнай
васьмізна́чнае		 васьмізна́чнага васьмізна́чных
Д. васьмізна́чнаму васьмізна́чнай васьмізна́чнаму васьмізна́чным
В. васьмізна́чны (неадуш.)
васьмізна́чнага (адуш.)		 васьмізна́чную васьмізна́чнае васьмізна́чныя (неадуш.)
васьмізна́чных (адуш.)
Т. васьмізна́чным васьмізна́чнай
васьмізна́чнаю		 васьмізна́чным васьмізна́чнымі
М. васьмізна́чным васьмізна́чнай васьмізна́чным васьмізна́чных

Крыніцы: piskunou2012.

васьмізу́бы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. васьмізу́бы васьмізу́бая васьмізу́бае васьмізу́быя
Р. васьмізу́бага васьмізу́бай
васьмізу́бае		 васьмізу́бага васьмізу́бых
Д. васьмізу́баму васьмізу́бай васьмізу́баму васьмізу́бым
В. васьмізу́бы (неадуш.)
васьмізу́бага (адуш.)		 васьмізу́бую васьмізу́бае васьмізу́быя (неадуш.)
васьмізу́бых (адуш.)
Т. васьмізу́бым васьмізу́бай
васьмізу́баю		 васьмізу́бым васьмізу́бымі
М. васьмізу́бым васьмізу́бай васьмізу́бым васьмізу́бых

Крыніцы: piskunou2012.

васьмізу́быя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. васьмізу́быя
Р. васьмізу́бых
Д. васьмізу́бым
В. васьмізу́бых
Т. васьмізу́бымі
М. васьмізу́бых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

васьміканальны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. васьміканальны васьміканальная васьміканальнае васьміканальныя
Р. васьміканальнага васьміканальнай
васьміканальнае		 васьміканальнага васьміканальных
Д. васьміканальнаму васьміканальнай васьміканальнаму васьміканальным
В. васьміканальны
васьміканальнага		 васьміканальную васьміканальнае васьміканальныя
Т. васьміканальным васьміканальнай
васьміканальнаю		 васьміканальным васьміканальнымі
М. васьміканальным васьміканальнай васьміканальным васьміканальных

васьміканто́вік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. васьміканто́вік васьміканто́вікі
Р. васьміканто́віка васьміканто́вікаў
Д. васьміканто́віку васьміканто́вікам
В. васьміканто́вік васьміканто́вікі
Т. васьміканто́вікам васьміканто́вікамі
М. васьміканто́віку васьміканто́віках

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

васьміканто́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. васьміканто́вы васьміканто́вая васьміканто́вае васьміканто́выя
Р. васьміканто́вага васьміканто́вай
васьміканто́вае		 васьміканто́вага васьміканто́вых
Д. васьміканто́ваму васьміканто́вай васьміканто́ваму васьміканто́вым
В. васьміканто́вы васьміканто́вую васьміканто́вае васьміканто́выя
Т. васьміканто́вым васьміканто́вай
васьміканто́ваю		 васьміканто́вым васьміканто́вымі
М. васьміканто́вым васьміканто́вай васьміканто́вым васьміканто́вых

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

васьміканцо́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. васьміканцо́вы васьміканцо́вая васьміканцо́вае васьміканцо́выя
Р. васьміканцо́вага васьміканцо́вай
васьміканцо́вае		 васьміканцо́вага васьміканцо́вых
Д. васьміканцо́ваму васьміканцо́вай васьміканцо́ваму васьміканцо́вым
В. васьміканцо́вы (неадуш.)
васьміканцо́вага (адуш.)		 васьміканцо́вую васьміканцо́вае васьміканцо́выя (неадуш.)
васьміканцо́вых (адуш.)
Т. васьміканцо́вым васьміканцо́вай
васьміканцо́ваю		 васьміканцо́вым васьміканцо́вымі
М. васьміканцо́вым васьміканцо́вай васьміканцо́вым васьміканцо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

васьмікватэ́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. васьмікватэ́рны васьмікватэ́рная васьмікватэ́рнае васьмікватэ́рныя
Р. васьмікватэ́рнага васьмікватэ́рнай
васьмікватэ́рнае		 васьмікватэ́рнага васьмікватэ́рных
Д. васьмікватэ́рнаму васьмікватэ́рнай васьмікватэ́рнаму васьмікватэ́рным
В. васьмікватэ́рны (неадуш.)
васьмікватэ́рнага (адуш.)		 васьмікватэ́рную васьмікватэ́рнае васьмікватэ́рныя (неадуш.)
васьмікватэ́рных (адуш.)
Т. васьмікватэ́рным васьмікватэ́рнай
васьмікватэ́рнаю		 васьмікватэ́рным васьмікватэ́рнымі
М. васьмікватэ́рным васьмікватэ́рнай васьмікватэ́рным васьмікватэ́рных

Крыніцы: piskunou2012.

васьмікла́снік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. васьмікла́снік васьмікла́снікі
Р. васьмікла́сніка васьмікла́снікаў
Д. васьмікла́сніку васьмікла́снікам
В. васьмікла́сніка васьмікла́снікаў
Т. васьмікла́снікам васьмікла́снікамі
М. васьмікла́сніку васьмікла́сніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

васьмікла́сніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. васьмікла́сніца васьмікла́сніцы
Р. васьмікла́сніцы васьмікла́сніц
Д. васьмікла́сніцы васьмікла́сніцам
В. васьмікла́сніцу васьмікла́сніц
Т. васьмікла́сніцай
васьмікла́сніцаю		 васьмікла́сніцамі
М. васьмікла́сніцы васьмікла́сніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.