васьмікла́снік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. васьмікла́снік васьмікла́снікі
Р. васьмікла́сніка васьмікла́снікаў
Д. васьмікла́сніку васьмікла́снікам
В. васьмікла́сніка васьмікла́снікаў
Т. васьмікла́снікам васьмікла́снікамі
М. васьмікла́сніку васьмікла́сніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)