васьмізу́быя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| васьмізу́быя | |
| васьмізу́бых | |
| васьмізу́бым | |
| васьмізу́бых | |
| васьмізу́бымі | |
| васьмізу́бых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)