спрабо́ўваць
‘спрабаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрабо́ўваю |
спрабо́ўваем |
| 2-я ас. |
спрабо́ўваеш |
спрабо́ўваеце |
| 3-я ас. |
спрабо́ўвае |
спрабо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спрабо́ўваў |
спрабо́ўвалі |
| ж. |
спрабо́ўвала |
| н. |
спрабо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрабо́ўвай |
спрабо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрабо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спра́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спра́ва |
спра́вы |
| Р. |
спра́вы |
спра́ў |
| Д. |
спра́ве |
спра́вам |
| В. |
спра́ву |
спра́вы |
| Т. |
спра́вай спра́ваю |
спра́вамі |
| М. |
спра́ве |
спра́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
спра́ва
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спра́ва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
справава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
справава́нне |
| Р. |
справава́ння |
| Д. |
справава́нню |
| В. |
справава́нне |
| Т. |
справава́ннем |
| М. |
справава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
справава́ць
‘панаваць, валадарыць, кіраваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
справу́ю |
справу́ем |
| 2-я ас. |
справу́еш |
справу́еце |
| 3-я ас. |
справу́е |
справу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
справава́ў |
справава́лі |
| ж. |
справава́ла |
| н. |
справава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
справу́й |
справу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
справу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
справаво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
справаво́д |
справаво́ды |
| Р. |
справаво́да |
справаво́даў |
| Д. |
справаво́ду |
справаво́дам |
| В. |
справаво́да |
справаво́даў |
| Т. |
справаво́дам |
справаво́дамі |
| М. |
справаво́дзе |
справаво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
справаво́дка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
справаво́дка |
справаво́дкі |
| Р. |
справаво́дкі |
справаво́дак |
| Д. |
справаво́дцы |
справаво́дкам |
| В. |
справаво́дку |
справаво́дак |
| Т. |
справаво́дкай справаво́дкаю |
справаво́дкамі |
| М. |
справаво́дцы |
справаво́дках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
справаво́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
справаво́дны |
справаво́дная |
справаво́днае |
справаво́дныя |
| Р. |
справаво́днага |
справаво́днай справаво́днае |
справаво́днага |
справаво́дных |
| Д. |
справаво́днаму |
справаво́днай |
справаво́днаму |
справаво́дным |
| В. |
справаво́дны (неадуш.) справаво́днага (адуш.) |
справаво́дную |
справаво́днае |
справаво́дныя (неадуш.) справаво́дных (адуш.) |
| Т. |
справаво́дным |
справаво́днай справаво́днаю |
справаво́дным |
справаво́днымі |
| М. |
справаво́дным |
справаво́днай |
справаво́дным |
справаво́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
справаво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
справаво́дства |
| Р. |
справаво́дства |
| Д. |
справаво́дству |
| В. |
справаво́дства |
| Т. |
справаво́дствам |
| М. |
справаво́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.