Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пустацве́т

‘кветка, якая не дае плода’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пустацве́т
Р. пустацве́ту
Д. пустацве́ту
В. пустацве́т
Т. пустацве́там
М. пустацве́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пустацве́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пустацве́тны пустацве́тная пустацве́тнае пустацве́тныя
Р. пустацве́тнага пустацве́тнай
пустацве́тнае
пустацве́тнага пустацве́тных
Д. пустацве́тнаму пустацве́тнай пустацве́тнаму пустацве́тным
В. пустацве́тны (неадуш.)
пустацве́тнага (адуш.)
пустацве́тную пустацве́тнае пустацве́тныя (неадуш.)
пустацве́тных (адуш.)
Т. пустацве́тным пустацве́тнай
пустацве́тнаю
пустацве́тным пустацве́тнымі
М. пустацве́тным пустацве́тнай пустацве́тным пустацве́тных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

пустаце́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пустаце́ласць
Р. пустаце́ласці
Д. пустаце́ласці
В. пустаце́ласць
Т. пустаце́ласцю
М. пустаце́ласці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

пустаце́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пустаце́лы пустаце́лая пустаце́лае пустаце́лыя
Р. пустаце́лага пустаце́лай
пустаце́лае
пустаце́лага пустаце́лых
Д. пустаце́ламу пустаце́лай пустаце́ламу пустаце́лым
В. пустаце́лы (неадуш.)
пустаце́лага (адуш.)
пустаце́лую пустаце́лае пустаце́лыя (неадуш.)
пустаце́лых (адуш.)
Т. пустаце́лым пустаце́лай
пустаце́лаю
пустаце́лым пустаце́лымі
М. пустаце́лым пустаце́лай пустаце́лым пустаце́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пу́сташ

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. пу́сташ пу́сташы
Р. пу́сташы пу́сташаў
Д. пу́сташы пу́сташам
В. пу́сташ пу́сташы
Т. пу́сташшу пу́сташамі
М. пу́сташы пу́сташах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пу́сташны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пу́сташны пу́сташная пу́сташнае пу́сташныя
Р. пу́сташнага пу́сташнай
пу́сташнае
пу́сташнага пу́сташных
Д. пу́сташнаму пу́сташнай пу́сташнаму пу́сташным
В. пу́сташны (неадуш.)
пу́сташнага (адуш.)
пу́сташную пу́сташнае пу́сташныя (неадуш.)
пу́сташных (адуш.)
Т. пу́сташным пу́сташнай
пу́сташнаю
пу́сташным пу́сташнымі
М. пу́сташным пу́сташнай пу́сташным пу́сташных

Крыніцы: piskunou2012.

Пу́сташы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пу́сташы
Р. Пу́сташаў
Д. Пу́сташам
В. Пу́сташы
Т. Пу́сташамі
М. Пу́сташах

пусташэ́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пусташэ́е пусташэ́юць
Прошлы час
м. пусташэ́ў пусташэ́лі
ж. пусташэ́ла
н. пусташэ́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час пусташэ́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

пу́стка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пу́стка пу́сткі
Р. пу́сткі пу́стак
Д. пу́стцы пу́сткам
В. пу́стку пу́сткі
Т. пу́сткай
пу́сткаю
пу́сткамі
М. пу́стцы пу́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пу́сткавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пу́сткавы пу́сткавая пу́сткавае пу́сткавыя
Р. пу́сткавага пу́сткавай
пу́сткавае
пу́сткавага пу́сткавых
Д. пу́сткаваму пу́сткавай пу́сткаваму пу́сткавым
В. пу́сткавы (неадуш.)
пу́сткавага (адуш.)
пу́сткавую пу́сткавае пу́сткавыя (неадуш.)
пу́сткавых (адуш.)
Т. пу́сткавым пу́сткавай
пу́сткаваю
пу́сткавым пу́сткавымі
М. пу́сткавым пу́сткавай пу́сткавым пу́сткавых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.