Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пустапа́сам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пустапа́сам - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пустаплё́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пустаплё́т пустаплё́ты
Р. пустаплё́та пустаплё́таў
Д. пустаплё́ту пустаплё́там
В. пустаплё́та пустаплё́таў
Т. пустаплё́там пустаплё́тамі
М. пустаплё́це пустаплё́тах

Крыніцы: piskunou2012.

пустапля́с

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пустапля́с пустапля́сы
Р. пустапля́са пустапля́саў
Д. пустапля́су пустапля́сам
В. пустапля́са пустапля́саў
Т. пустапля́сам пустапля́самі
М. пустапля́се пустапля́сах

Крыніцы: piskunou2012.

пустапо́ліца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пустапо́ліца
Р. пустапо́ліцы
Д. пустапо́ліцы
В. пустапо́ліцу
Т. пустапо́ліцай
пустапо́ліцаю
М. пустапо́ліцы

Крыніцы: piskunou2012.

пустаро́гі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пустаро́гі пустаро́гая пустаро́гае пустаро́гія
Р. пустаро́гага пустаро́гай
пустаро́гае
пустаро́гага пустаро́гіх
Д. пустаро́гаму пустаро́гай пустаро́гаму пустаро́гім
В. пустаро́гі (неадуш.)
пустаро́гага (адуш.)
пустаро́гую пустаро́гае пустаро́гія (неадуш.)
пустаро́гіх (адуш.)
Т. пустаро́гім пустаро́гай
пустаро́гаю
пустаро́гім пустаро́гімі
М. пустаро́гім пустаро́гай пустаро́гім пустаро́гіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пустаро́гія

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. пустаро́гія
Р. пустаро́гіх
Д. пустаро́гім
В. пустаро́гіх
Т. пустаро́гімі
М. пустаро́гіх

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

пустарэ́бернік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пустарэ́бернік
Р. пустарэ́берніку
Д. пустарэ́берніку
В. пустарэ́бернік
Т. пустарэ́бернікам
М. пустарэ́берніку

Крыніцы: piskunou2012.

пустасвя́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пустасвя́т пустасвя́ты
Р. пустасвя́та пустасвя́таў
Д. пустасвя́ту пустасвя́там
В. пустасвя́та пустасвя́таў
Т. пустасвя́там пустасвя́тамі
М. пустасвя́це пустасвя́тах

Крыніцы: piskunou2012.

пустасе́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пустасе́йны пустасе́йная пустасе́йнае пустасе́йныя
Р. пустасе́йнага пустасе́йнай
пустасе́йнае
пустасе́йнага пустасе́йных
Д. пустасе́йнаму пустасе́йнай пустасе́йнаму пустасе́йным
В. пустасе́йны (неадуш.)
пустасе́йнага (адуш.)
пустасе́йную пустасе́йнае пустасе́йныя (неадуш.)
пустасе́йных (адуш.)
Т. пустасе́йным пустасе́йнай
пустасе́йнаю
пустасе́йным пустасе́йнымі
М. пустасе́йным пустасе́йнай пустасе́йным пустасе́йных

Крыніцы: piskunou2012.

Пустасе́лле

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пустасе́лле
Р. Пустасе́лля
Д. Пустасе́ллю
В. Пустасе́лле
Т. Пустасе́ллем
М. Пустасе́ллі