апу́таны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апу́таны |
апу́таная |
апу́танае |
апу́таныя |
| Р. |
апу́танага |
апу́танай апу́танае |
апу́танага |
апу́таных |
| Д. |
апу́танаму |
апу́танай |
апу́танаму |
апу́таным |
| В. |
апу́таны (неадуш.) апу́танага (адуш.) |
апу́таную |
апу́танае |
апу́таныя (неадуш.) апу́таных (адуш.) |
| Т. |
апу́таным |
апу́танай апу́танаю |
апу́таным |
апу́танымі |
| М. |
апу́таным |
апу́танай |
апу́таным |
апу́таных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апу́таны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апу́таны |
апу́таная |
апу́танае |
апу́таныя |
| Р. |
апу́танага |
апу́танай апу́танае |
апу́танага |
апу́таных |
| Д. |
апу́танаму |
апу́танай |
апу́танаму |
апу́таным |
| В. |
апу́таны (неадуш.) апу́танага (адуш.) |
апу́таную |
апу́танае |
апу́таныя (неадуш.) апу́таных (адуш.) |
| Т. |
апу́таным |
апу́танай апу́танаю |
апу́таным |
апу́танымі |
| М. |
апу́таным |
апу́танай |
апу́таным |
апу́таных |
Кароткая форма: апу́тана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апу́таць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апу́таю |
апу́таем |
| 2-я ас. |
апу́таеш |
апу́таеце |
| 3-я ас. |
апу́тае |
апу́таюць |
| Прошлы час |
| м. |
апу́таў |
апу́талі |
| ж. |
апу́тала |
| н. |
апу́тала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апу́тай |
апу́тайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апу́таўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апу́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апу́тванне |
| Р. |
апу́твання |
| Д. |
апу́тванню |
| В. |
апу́тванне |
| Т. |
апу́тваннем |
| М. |
апу́тванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
апу́тваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апу́тваю |
апу́тваем |
| 2-я ас. |
апу́тваеш |
апу́тваеце |
| 3-я ас. |
апу́твае |
апу́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
апу́тваў |
апу́твалі |
| ж. |
апу́твала |
| н. |
апу́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апу́твай |
апу́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апу́тваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
апу́ха
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апу́ха |
| Р. |
апу́хі |
| Д. |
апу́се |
| В. |
апу́ху |
| Т. |
апу́хай апу́хаю |
| М. |
апу́се |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апуха́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апуха́нне |
| Р. |
апуха́ння |
| Д. |
апуха́нню |
| В. |
апуха́нне |
| Т. |
апуха́ннем |
| М. |
апуха́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апуха́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апуха́ю |
апуха́ем |
| 2-я ас. |
апуха́еш |
апуха́еце |
| 3-я ас. |
апуха́е |
апуха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
апуха́ў |
апуха́лі |
| ж. |
апуха́ла |
| н. |
апуха́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апу́хла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| апу́хла |
апу́хлей |
- |
апу́хласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апу́хласць |
апу́хласці |
| Р. |
апу́хласці |
апу́хласцей апу́хласцяў |
| Д. |
апу́хласці |
апу́хласцям |
| В. |
апу́хласць |
апу́хласці |
| Т. |
апу́хласцю |
апу́хласцямі |
| М. |
апу́хласці |
апу́хласцях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.