апу́драны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апу́драны |
апу́драная |
апу́дранае |
апу́драныя |
| Р. |
апу́дранага |
апу́дранай апу́дранае |
апу́дранага |
апу́драных |
| Д. |
апу́дранаму |
апу́дранай |
апу́дранаму |
апу́драным |
| В. |
апу́драны (неадуш.) апу́дранага (адуш.) |
апу́драную |
апу́дранае |
апу́драныя (неадуш.) апу́драных (адуш.) |
| Т. |
апу́драным |
апу́дранай апу́дранаю |
апу́драным |
апу́дранымі |
| М. |
апу́драным |
апу́дранай |
апу́драным |
апу́драных |
Крыніцы:
piskunou2012.
апу́дрыванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апу́дрыванне |
| Р. |
апу́дрывання |
| Д. |
апу́дрыванню |
| В. |
апу́дрыванне |
| Т. |
апу́дрываннем |
| М. |
апу́дрыванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
апу́дрывацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апу́дрываюся |
апу́дрываемся |
| 2-я ас. |
апу́дрываешся |
апу́дрываецеся |
| 3-я ас. |
апу́дрываецца |
апу́дрываюцца |
| Прошлы час |
| м. |
апу́дрываўся |
апу́дрываліся |
| ж. |
апу́дрывалася |
| н. |
апу́дрывалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апу́дрывайся |
апу́дрывайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апу́дрываючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
апу́дрываць
‘пакрываць што-небудзь пудрай або нейкім парашком’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апу́дрываю |
апу́дрываем |
| 2-я ас. |
апу́дрываеш |
апу́дрываеце |
| 3-я ас. |
апу́дрывае |
апу́дрываюць |
| Прошлы час |
| м. |
апу́дрываў |
апу́дрывалі |
| ж. |
апу́дрывала |
| н. |
апу́дрывала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апу́дрывай |
апу́дрывайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апу́дрываючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
апу́дрыць
‘пакрыць што-небудзь пудрай або нейкім парашком’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апу́дру |
апу́дрым |
| 2-я ас. |
апу́дрыш |
апу́дрыце |
| 3-я ас. |
апу́дрыць |
апу́драць |
| Прошлы час |
| м. |
апу́дрыў |
апу́дрылі |
| ж. |
апу́дрыла |
| н. |
апу́дрыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апу́дры |
апу́дрыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апу́дрыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
апу́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апу́ка |
| Р. |
апу́кі |
| Д. |
апу́цы |
| В. |
апу́ку |
| Т. |
апу́кай апу́каю |
| М. |
апу́цы |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апу́касць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апу́касць |
| Р. |
апу́касці |
| Д. |
апу́касці |
| В. |
апу́касць |
| Т. |
апу́касцю |
| М. |
апу́касці |
Крыніцы:
piskunou2012.
апунды́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апунды́руся |
апунды́рымся |
| 2-я ас. |
апунды́рышся |
апунды́рыцеся |
| 3-я ас. |
апунды́рыцца |
апунды́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
апунды́рыўся |
апунды́рыліся |
| ж. |
апунды́рылася |
| н. |
апунды́рылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апунды́рся |
апунды́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апунды́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
апу́нцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апу́нцыя |
апу́нцыі |
| Р. |
апу́нцыі |
апу́нцый |
| Д. |
апу́нцыі |
апу́нцыям |
| В. |
апу́нцыю |
апу́нцыі |
| Т. |
апу́нцыяй апу́нцыяю |
апу́нцыямі |
| М. |
апу́нцыі |
апу́нцыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.