шлэ́пнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шлэ́пнуся |
шлэ́пнемся |
| 2-я ас. |
шлэ́пнешся |
шлэ́пнецеся |
| 3-я ас. |
шлэ́пнецца |
шлэ́пнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
шлэ́пнуўся |
шлэ́пнуліся |
| ж. |
шлэ́пнулася |
| н. |
шлэ́пнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шлэ́пніся |
шлэ́пніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шлэ́пнуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
шлэ́пнуць
‘кінуць што-небудзь; упасці, шлёпнуцца’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шлэ́пну |
шлэ́пнем |
| 2-я ас. |
шлэ́пнеш |
шлэ́пнеце |
| 3-я ас. |
шлэ́пне |
шлэ́пнуць |
| Прошлы час |
| м. |
шлэ́пнуў |
шлэ́пнулі |
| ж. |
шлэ́пнула |
| н. |
шлэ́пнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шлэ́пні |
шлэ́пніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шлэ́пнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шлю́б
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шлю́б |
шлю́бы |
| Р. |
шлю́бу |
шлю́баў |
| Д. |
шлю́бу |
шлю́бам |
| В. |
шлю́б |
шлю́бы |
| Т. |
шлю́бам |
шлю́бамі |
| М. |
шлю́бе |
шлю́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шлюбава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шлюбава́нне |
| Р. |
шлюбава́ння |
| Д. |
шлюбава́нню |
| В. |
шлюбава́нне |
| Т. |
шлюбава́ннем |
| М. |
шлюбава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
шлюбава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шлюбу́юся |
шлюбу́емся |
| 2-я ас. |
шлюбу́ешся |
шлюбу́ецеся |
| 3-я ас. |
шлюбу́ецца |
шлюбу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
шлюбава́ўся |
шлюбава́ліся |
| ж. |
шлюбава́лася |
| н. |
шлюбава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шлюбу́йся |
шлюбу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шлюбу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
шлюбава́ць
‘спалучаць каго-небудзь шлюбам’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шлюбу́ю |
шлюбу́ем |
| 2-я ас. |
шлюбу́еш |
шлюбу́еце |
| 3-я ас. |
шлюбу́е |
шлюбу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шлюбава́ў |
шлюбава́лі |
| ж. |
шлюбава́ла |
| н. |
шлюбава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шлюбу́й |
шлюбу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шлюбу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шлюбаразво́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шлюбаразво́дны |
шлюбаразво́дная |
шлюбаразво́днае |
шлюбаразво́дныя |
| Р. |
шлюбаразво́днага |
шлюбаразво́днай шлюбаразво́днае |
шлюбаразво́днага |
шлюбаразво́дных |
| Д. |
шлюбаразво́днаму |
шлюбаразво́днай |
шлюбаразво́днаму |
шлюбаразво́дным |
| В. |
шлюбаразво́дны (неадуш.) шлюбаразво́днага (адуш.) |
шлюбаразво́дную |
шлюбаразво́днае |
шлюбаразво́дныя (неадуш.) шлюбаразво́дных (адуш.) |
| Т. |
шлюбаразво́дным |
шлюбаразво́днай шлюбаразво́днаю |
шлюбаразво́дным |
шлюбаразво́днымі |
| М. |
шлюбаразво́дным |
шлюбаразво́днай |
шлюбаразво́дным |
шлюбаразво́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шлю́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шлю́бнасць |
| Р. |
шлю́бнасці |
| Д. |
шлю́бнасці |
| В. |
шлю́бнасць |
| Т. |
шлю́бнасцю |
| М. |
шлю́бнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.