прыядно́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыядно́ўваю |
прыядно́ўваем |
| 2-я ас. |
прыядно́ўваеш |
прыядно́ўваеце |
| 3-я ас. |
прыядно́ўвае |
прыядно́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыядно́ўваў |
прыядно́ўвалі |
| ж. |
прыядно́ўвала |
| н. |
прыядно́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыядно́ўвай |
прыядно́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыядно́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыязджа́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыязджа́ю |
прыязджа́ем |
| 2-я ас. |
прыязджа́еш |
прыязджа́еце |
| 3-я ас. |
прыязджа́е |
прыязджа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыязджа́ў |
прыязджа́лі |
| ж. |
прыязджа́ла |
| н. |
прыязджа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыязджа́й |
прыязджа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыязджа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыязліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прыязліва |
прыязлівей |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыя́злівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыя́злівасць |
| Р. |
прыя́злівасці |
| Д. |
прыя́злівасці |
| В. |
прыя́злівасць |
| Т. |
прыя́злівасцю |
| М. |
прыя́злівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыя́зна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прыя́зна |
прыя́зней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыя́знасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыя́знасць |
| Р. |
прыя́знасці |
| Д. |
прыя́знасці |
| В. |
прыя́знасць |
| Т. |
прыя́знасцю |
| М. |
прыя́знасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыя́зніцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыя́знюся |
прыя́знімся |
| 2-я ас. |
прыя́знішся |
прыя́зніцеся |
| 3-я ас. |
прыя́зніцца |
прыя́зняцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыя́зніўся |
прыя́зніліся |
| ж. |
прыя́знілася |
| н. |
прыя́знілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыя́зніся |
прыя́зніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыя́знячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыя́зніць
‘быць у сяброўстве, прыязных адносінах з кім-небудзь (прыязніць каму-небудзь)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыя́зню |
прыя́знім |
| 2-я ас. |
прыя́зніш |
прыя́зніце |
| 3-я ас. |
прыя́зніць |
прыя́зняць |
| Прошлы час |
| м. |
прыя́зніў |
прыя́знілі |
| ж. |
прыя́зніла |
| н. |
прыя́зніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыя́зні |
прыя́зніце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыя́знячы |
Крыніцы:
piskunou2012.