Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прыя́зны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыя́зны прыя́зная прыя́знае прыя́зныя
Р. прыя́знага прыя́знай
прыя́знае		 прыя́знага прыя́зных
Д. прыя́знаму прыя́знай прыя́знаму прыя́зным
В. прыя́зны (неадуш.)
прыя́знага (адуш.)		 прыя́зную прыя́знае прыя́зныя (неадуш.)
прыя́зных (адуш.)
Т. прыя́зным прыя́знай
прыя́знаю		 прыя́зным прыя́знымі
М. прыя́зным прыя́знай прыя́зным прыя́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыя́мак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыя́мак прыя́мкі
Р. прыя́мка прыя́мкаў
Д. прыя́мку прыя́мкам
В. прыя́мак прыя́мкі
Т. прыя́мкам прыя́мкамі
М. прыя́мку прыя́мках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Прыя́міна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Прыя́міна
Р. Прыя́міна
Д. Прыя́міну
В. Прыя́міна
Т. Прыя́мінам
М. Прыя́міне

прыямне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыямне́йшы прыямне́йшая прыямне́йшае прыямне́йшыя
Р. прыямне́йшага прыямне́йшай
прыямне́йшае		 прыямне́йшага прыямне́йшых
Д. прыямне́йшаму прыямне́йшай прыямне́йшаму прыямне́йшым
В. прыямне́йшы (неадуш.)
прыямне́йшага (адуш.)		 прыямне́йшую прыямне́йшае прыямне́йшыя (неадуш.)
прыямне́йшых (адуш.)
Т. прыямне́йшым прыямне́йшай
прыямне́йшаю		 прыямне́йшым прыямне́йшымі
М. прыямне́йшым прыямне́йшай прыямне́йшым прыямне́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

прыя́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыя́нне
Р. прыя́ння
Д. прыя́нню
В. прыя́нне
Т. прыя́ннем
М. прыя́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прыя́равы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыя́равы прыя́равая прыя́равае прыя́равыя
Р. прыя́равага прыя́равай
прыя́равае		 прыя́равага прыя́равых
Д. прыя́раваму прыя́равай прыя́раваму прыя́равым
В. прыя́равы (неадуш.)
прыя́равага (адуш.)		 прыя́равую прыя́равае прыя́равыя (неадуш.)
прыя́равых (адуш.)
Т. прыя́равым прыя́равай
прыя́раваю		 прыя́равым прыя́равымі
М. прыя́равым прыя́равай прыя́равым прыя́равых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

прыяра́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыяра́т прыяра́ты
Р. прыяра́ту прыяра́таў
Д. прыяра́ту прыяра́там
В. прыяра́т прыяра́ты
Т. прыяра́там прыяра́тамі
М. прыяра́це прыяра́тах

Крыніцы: piskunou2012.

прыя́р’е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыя́р’е
Р. прыя́р’я
Д. прыя́р’ю
В. прыя́р’е
Т. прыя́р’ем
М. прыя́р’і

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прыярытэ́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыярытэ́т
Р. прыярытэ́ту
Д. прыярытэ́ту
В. прыярытэ́т
Т. прыярытэ́там
М. прыярытэ́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыярытэ́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прыярытэ́тна - -