Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прытарцо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прытарцо́ўваецца прытарцо́ўваюцца
Прошлы час
м. прытарцо́ўваўся прытарцо́ўваліся
ж. прытарцо́ўвалася
н. прытарцо́ўвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час прытарцо́ўваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

прытарцо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прытарцо́ўваю прытарцо́ўваем
2-я ас. прытарцо́ўваеш прытарцо́ўваеце
3-я ас. прытарцо́ўвае прытарцо́ўваюць
Прошлы час
м. прытарцо́ўваў прытарцо́ўвалі
ж. прытарцо́ўвала
н. прытарцо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. прытарцо́ўвай прытарцо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прытарцо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прытаўха́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытаўха́ю прытаўха́ем
2-я ас. прытаўха́еш прытаўха́еце
3-я ас. прытаўха́е прытаўха́юць
Прошлы час
м. прытаўха́ў прытаўха́лі
ж. прытаўха́ла
н. прытаўха́ла
Загадны лад
2-я ас. прытаўха́й прытаўха́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прытаўха́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прытаўчы́

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытаўку́ прытаўчо́м
2-я ас. прытаўчэ́ш прытаўчаце́
3-я ас. прытаўчэ́ прытаўку́ць
Прошлы час
м. прыто́ўк прытаўклі́
ж. прытаўкла́
н. прытаўкло́
Загадны лад
2-я ас. прытаўчы́ прытаўчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыто́ўкшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прытача́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прытача́юся прытача́емся
2-я ас. прытача́ешся прытача́ецеся
3-я ас. прытача́ецца прытача́юцца
Прошлы час
м. прытача́ўся прытача́ліся
ж. прытача́лася
н. прытача́лася
Загадны лад
2-я ас. прытача́йся прытача́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прытача́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

прытача́ць

‘прышываць, далучаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прытача́ю прытача́ем
2-я ас. прытача́еш прытача́еце
3-я ас. прытача́е прытача́юць
Прошлы час
м. прытача́ў прытача́лі
ж. прытача́ла
н. прытача́ла
Загадны лад
2-я ас. прытача́й прытача́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прытача́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прыта́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыта́чны прыта́чная прыта́чнае прыта́чныя
Р. прыта́чнага прыта́чнай
прыта́чнае
прыта́чнага прыта́чных
Д. прыта́чнаму прыта́чнай прыта́чнаму прыта́чным
В. прыта́чны (неадуш.)
прыта́чнага (адуш.)
прыта́чную прыта́чнае прыта́чныя (неадуш.)
прыта́чных (адуш.)
Т. прыта́чным прыта́чнай
прыта́чнаю
прыта́чным прыта́чнымі
М. прыта́чным прыта́чнай прыта́чным прыта́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

прытачы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытачу́ся прыто́чымся
2-я ас. прыто́чышся прыто́чыцеся
3-я ас. прыто́чыцца прыто́чацца
Прошлы час
м. прытачы́ўся прытачы́ліся
ж. прытачы́лася
н. прытачы́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час прытачы́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

прытачы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытачу́ прыто́чым
2-я ас. прыто́чыш прыто́чыце
3-я ас. прыто́чыць прыто́чаць
Прошлы час
м. прытачы́ў -
ж. прытачы́ла
н. прытачы́ла
Загадны лад
2-я ас. прытачы́ прытачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прытачы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прытвара́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прытвара́нне
Р. прытвара́ння
Д. прытвара́нню
В. прытвара́нне
Т. прытвара́ннем
М. прытвара́нні

Крыніцы: piskunou2012.