прытарго́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытарго́ўваюся |
прытарго́ўваемся |
| 2-я ас. |
прытарго́ўваешся |
прытарго́ўваецеся |
| 3-я ас. |
прытарго́ўваецца |
прытарго́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытарго́ўваўся |
прытарго́ўваліся |
| ж. |
прытарго́ўвалася |
| н. |
прытарго́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытарго́ўвайся |
прытарго́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытарго́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытарго́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытарго́ўваю |
прытарго́ўваем |
| 2-я ас. |
прытарго́ўваеш |
прытарго́ўваеце |
| 3-я ас. |
прытарго́ўвае |
прытарго́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прытарго́ўваў |
прытарго́ўвалі |
| ж. |
прытарго́ўвала |
| н. |
прытарго́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытарго́ўвай |
прытарго́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытарго́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытаркну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытаркну́ся |
прыто́ркнемся |
| 2-я ас. |
прыто́ркнешся |
прыто́ркнецеся |
| 3-я ас. |
прыто́ркнецца |
прыто́ркнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытаркну́ўся |
прытаркну́ліся |
| ж. |
прытаркну́лася |
| н. |
прытаркну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытаркні́ся |
прытаркні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытаркну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытаркну́ць
‘прыставіць, прыстроіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытаркну́ |
прыто́ркнем |
| 2-я ас. |
прыто́ркнеш |
прыто́ркнеце |
| 3-я ас. |
прыто́ркне |
прыто́ркнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прытаркну́ў |
прытаркну́лі |
| ж. |
прытаркну́ла |
| н. |
прытаркну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытаркні́ |
прытаркні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытаркну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытармазі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытармажу́ |
прытармо́зім |
| 2-я ас. |
прытармо́зіш |
прытармо́зіце |
| 3-я ас. |
прытармо́зіць |
прытармо́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
прытармазі́ў |
прытармазі́лі |
| ж. |
прытармазі́ла |
| н. |
прытармазі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытармазі́ |
прытармазі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытармазі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прытармо́жаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытармо́жаны |
прытармо́жаная |
прытармо́жанае |
прытармо́жаныя |
| Р. |
прытармо́жанага |
прытармо́жанай прытармо́жанае |
прытармо́жанага |
прытармо́жаных |
| Д. |
прытармо́жанаму |
прытармо́жанай |
прытармо́жанаму |
прытармо́жаным |
| В. |
прытармо́жаны (неадуш.) прытармо́жанага (адуш.) |
прытармо́жаную |
прытармо́жанае |
прытармо́жаныя (неадуш.) прытармо́жаных (адуш.) |
| Т. |
прытармо́жаным |
прытармо́жанай прытармо́жанаю |
прытармо́жаным |
прытармо́жанымі |
| М. |
прытармо́жаным |
прытармо́жанай |
прытармо́жаным |
прытармо́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прытармо́жаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытармо́жаны |
прытармо́жаная |
прытармо́жанае |
прытармо́жаныя |
| Р. |
прытармо́жанага |
прытармо́жанай прытармо́жанае |
прытармо́жанага |
прытармо́жаных |
| Д. |
прытармо́жанаму |
прытармо́жанай |
прытармо́жанаму |
прытармо́жаным |
| В. |
прытармо́жаны (неадуш.) прытармо́жанага (адуш.) |
прытармо́жаную |
прытармо́жанае |
прытармо́жаныя (неадуш.) прытармо́жаных (адуш.) |
| Т. |
прытармо́жаным |
прытармо́жанай прытармо́жанаю |
прытармо́жаным |
прытармо́жанымі |
| М. |
прытармо́жаным |
прытармо́жанай |
прытармо́жаным |
прытармо́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прытармо́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытармо́жаны |
прытармо́жаная |
прытармо́жанае |
прытармо́жаныя |
| Р. |
прытармо́жанага |
прытармо́жанай прытармо́жанае |
прытармо́жанага |
прытармо́жаных |
| Д. |
прытармо́жанаму |
прытармо́жанай |
прытармо́жанаму |
прытармо́жаным |
| В. |
прытармо́жаны (неадуш.) прытармо́жанага (адуш.) |
прытармо́жаную |
прытармо́жанае |
прытармо́жаныя (неадуш.) прытармо́жаных (адуш.) |
| Т. |
прытармо́жаным |
прытармо́жанай прытармо́жанаю |
прытармо́жаным |
прытармо́жанымі |
| М. |
прытармо́жаным |
прытармо́жанай |
прытармо́жаным |
прытармо́жаных |
Кароткая форма: прытармо́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прытармо́жванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прытармо́жванне |
| Р. |
прытармо́жвання |
| Д. |
прытармо́жванню |
| В. |
прытармо́жванне |
| Т. |
прытармо́жваннем |
| М. |
прытармо́жванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытармо́жвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытармо́жваюся |
прытармо́жваемся |
| 2-я ас. |
прытармо́жваешся |
прытармо́жваецеся |
| 3-я ас. |
прытармо́жваецца |
прытармо́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытармо́жваўся |
прытармо́жваліся |
| ж. |
прытармо́жвалася |
| н. |
прытармо́жвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытармо́жвайся |
прытармо́жвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытармо́жваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.