апра́нуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апра́нуты |
апра́нутая |
апра́нутае |
апра́нутыя |
| Р. |
апра́нутага |
апра́нутай апра́нутае |
апра́нутага |
апра́нутых |
| Д. |
апра́нутаму |
апра́нутай |
апра́нутаму |
апра́нутым |
| В. |
апра́нуты (неадуш.) апра́нутага (адуш.) |
апра́нутую |
апра́нутае |
апра́нутыя (неадуш.) апра́нутых (адуш.) |
| Т. |
апра́нутым |
апра́нутай апра́нутаю |
апра́нутым |
апра́нутымі |
| М. |
апра́нутым |
апра́нутай |
апра́нутым |
апра́нутых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
апра́нуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апра́нуты |
апра́нутая |
апра́нутае |
апра́нутыя |
| Р. |
апра́нутага |
апра́нутай апра́нутае |
апра́нутага |
апра́нутых |
| Д. |
апра́нутаму |
апра́нутай |
апра́нутаму |
апра́нутым |
| В. |
апра́нуты (неадуш.) апра́нутага (адуш.) |
апра́нутую |
апра́нутае |
апра́нутыя (неадуш.) апра́нутых (адуш.) |
| Т. |
апра́нутым |
апра́нутай апра́нутаю |
апра́нутым |
апра́нутымі |
| М. |
апра́нутым |
апра́нутай |
апра́нутым |
апра́нутых |
Кароткая форма: апра́нута.
Іншыя варыянты:
апра́нены.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
апрану́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрану́ся |
апра́немся |
| 2-я ас. |
апра́нешся |
апра́нецеся |
| 3-я ас. |
апра́нецца |
апра́нуцца |
| Прошлы час |
| м. |
апрану́ўся |
апрану́ліся |
| ж. |
апрану́лася |
| н. |
апрану́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апрані́ся |
апрані́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апрану́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апрану́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрану́ |
апра́нем |
| 2-я ас. |
апра́неш |
апра́неце |
| 3-я ас. |
апра́не |
апра́нуць |
| Прошлы час |
| м. |
апрану́ў |
апрану́лі |
| ж. |
апрану́ла |
| н. |
апрану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апрані́ |
апрані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апрану́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апрасава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрасава́ны |
апрасава́ная |
апрасава́нае |
апрасава́ныя |
| Р. |
апрасава́нага |
апрасава́най апрасава́нае |
апрасава́нага |
апрасава́ных |
| Д. |
апрасава́наму |
апрасава́най |
апрасава́наму |
апрасава́ным |
| В. |
апрасава́ны апрасава́нага |
апрасава́ную |
апрасава́нае |
апрасава́ныя апрасава́ных |
| Т. |
апрасава́ным |
апрасава́най апрасава́наю |
апрасава́ным |
апрасава́нымі |
| М. |
апрасава́ным |
апрасава́най |
апрасава́ным |
апрасава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
апрасава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрасава́ны |
апрасава́ная |
апрасава́нае |
апрасава́ныя |
| Р. |
апрасава́нага |
апрасава́най апрасава́нае |
апрасава́нага |
апрасава́ных |
| Д. |
апрасава́наму |
апрасава́най |
апрасава́наму |
апрасава́ным |
| В. |
апрасава́ны апрасава́нага |
апрасава́ную |
апрасава́нае |
апрасава́ныя апрасава́ных |
| Т. |
апрасава́ным |
апрасава́най апрасава́наю |
апрасава́ным |
апрасава́нымі |
| М. |
апрасава́ным |
апрасава́най |
апрасава́ным |
апрасава́ных |
Кароткая форма: апрасава́на.
Іншыя варыянты:
апрасо́ваны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
апрасава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апрасу́ю |
апрасу́ем |
| 2-я ас. |
апрасу́еш |
апрасу́еце |
| 3-я ас. |
апрасу́е |
апрасу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
апрасава́ў |
апрасава́лі |
| ж. |
апрасава́ла |
| н. |
апрасава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апрасу́й |
апрасу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апрасава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апрасне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апрасне́нне |
| Р. |
апрасне́ння |
| Д. |
апрасне́нню |
| В. |
апрасне́нне |
| Т. |
апрасне́ннем |
| М. |
апрасне́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апрасня́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апрасня́льнік |
апрасня́льнікі |
| Р. |
апрасня́льніка |
апрасня́льнікаў |
| Д. |
апрасня́льніку |
апрасня́льнікам |
| В. |
апрасня́льнік |
апрасня́льнікі |
| Т. |
апрасня́льнікам |
апрасня́льнікамі |
| М. |
апрасня́льніку |
апрасня́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апрасня́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрасня́льны |
апрасня́льная |
апрасня́льнае |
апрасня́льныя |
| Р. |
апрасня́льнага |
апрасня́льнай апрасня́льнае |
апрасня́льнага |
апрасня́льных |
| Д. |
апрасня́льнаму |
апрасня́льнай |
апрасня́льнаму |
апрасня́льным |
| В. |
апрасня́льны (неадуш.) апрасня́льнага (адуш.) |
апрасня́льную |
апрасня́льнае |
апрасня́льныя (неадуш.) апрасня́льных (адуш.) |
| Т. |
апрасня́льным |
апрасня́льнай апрасня́льнаю |
апрасня́льным |
апрасня́льнымі |
| М. |
апрасня́льным |
апрасня́льнай |
апрасня́льным |
апрасня́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.