Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шло́кат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

шло́катна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
шло́катна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

шло́катны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	шло́катны	шло́катная	шло́катнае	шло́катныя
Р.	шло́катнага	шло́катнай шло́катнае	шло́катнага	шло́катных
Д.	шло́катнаму	шло́катнай	шло́катнаму	шло́катным
В.	шло́катны (неадуш.) шло́катнага (адуш.)	шло́катную	шло́катнае	шло́катныя (неадуш.) шло́катных (адуш.)
Т.	шло́катным	шло́катнай шло́катнаю	шло́катным	шло́катнымі
М.	шло́катным	шло́катнай	шло́катным	шло́катных

Крыніцы: piskunou2012.

шло́панне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

шло́паць

‘гучна, з шумам біцца аб што-небудзь, удараць па чым-небудзь, шлёпаць (яблыкі шлопаюць у траву, боты шлопаюць па нагах)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

шло́пнуць

‘гучна, з шумам ударыцца па чым-небудзь, аб што-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

шлу́нак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

шлу́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

шлы́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Шлыкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum