прынагну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прынагну́ |
прынагнё́м |
| 2-я ас. |
прынагне́ш |
прынагняце́ |
| 3-я ас. |
прынагне́ |
прынагну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прынагну́ў |
прынагну́лі |
| ж. |
прынагну́ла |
| н. |
прынагну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прынагні́ |
прынагні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прынагну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прынаго́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прынаго́джаны |
прынаго́джаная |
прынаго́джанае |
прынаго́джаныя |
| Р. |
прынаго́джанага |
прынаго́джанай прынаго́джанае |
прынаго́джанага |
прынаго́джаных |
| Д. |
прынаго́джанаму |
прынаго́джанай |
прынаго́джанаму |
прынаго́джаным |
| В. |
прынаго́джаны (неадуш.) прынаго́джанага (адуш.) |
прынаго́джаную |
прынаго́джанае |
прынаго́джаныя (неадуш.) прынаго́джаных (адуш.) |
| Т. |
прынаго́джаным |
прынаго́джанай прынаго́джанаю |
прынаго́джаным |
прынаго́джанымі |
| М. |
прынаго́джаным |
прынаго́джанай |
прынаго́джаным |
прынаго́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прынаго́дзіць
‘прымеркаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прынаго́джу |
прынаго́дзім |
| 2-я ас. |
прынаго́дзіш |
прынаго́дзіце |
| 3-я ас. |
прынаго́дзіць |
прынаго́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
прынаго́дзіў |
прынаго́дзілі |
| ж. |
прынаго́дзіла |
| н. |
прынаго́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прынаго́дзь |
прынаго́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прынаго́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прына́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прына́да |
прына́ды |
| Р. |
прына́ды |
прына́д |
| Д. |
прына́дзе |
прына́дам |
| В. |
прына́ду |
прына́ды |
| Т. |
прына́дай прына́даю |
прына́дамі |
| М. |
прына́дзе |
прына́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прына́дабіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прына́даблюся |
прына́дабімся |
| 2-я ас. |
прына́дабішся |
прына́дабіцеся |
| 3-я ас. |
прына́дабіцца |
прына́дабяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прына́дабіўся |
прына́дабіліся |
| ж. |
прына́дабілася |
| н. |
прына́дабілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прына́дабіўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прына́дачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прына́дачка |
прына́дачкі |
| Р. |
прына́дачкі |
прына́дачак |
| Д. |
прына́дачцы |
прына́дачкам |
| В. |
прына́дачку |
прына́дачкі |
| Т. |
прына́дачкай прына́дачкаю |
прына́дачкамі |
| М. |
прына́дачцы |
прына́дачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прына́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прына́джаны |
прына́джаная |
прына́джанае |
прына́джаныя |
| Р. |
прына́джанага |
прына́джанай прына́джанае |
прына́джанага |
прына́джаных |
| Д. |
прына́джанаму |
прына́джанай |
прына́джанаму |
прына́джаным |
| В. |
прына́джаны (неадуш.) прына́джанага (адуш.) |
прына́джаную |
прына́джанае |
прына́джаныя (неадуш.) прына́джаных (адуш.) |
| Т. |
прына́джаным |
прына́джанай прына́джанаю |
прына́джаным |
прына́джанымі |
| М. |
прына́джаным |
прына́джанай |
прына́джаным |
прына́джаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прына́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прына́джаны |
прына́джаная |
прына́джанае |
прына́джаныя |
| Р. |
прына́джанага |
прына́джанай прына́джанае |
прына́джанага |
прына́джаных |
| Д. |
прына́джанаму |
прына́джанай |
прына́джанаму |
прына́джаным |
| В. |
прына́джаны (неадуш.) прына́джанага (адуш.) |
прына́джаную |
прына́джанае |
прына́джаныя (неадуш.) прына́джаных (адуш.) |
| Т. |
прына́джаным |
прына́джанай прына́джанаю |
прына́джаным |
прына́джанымі |
| М. |
прына́джаным |
прына́джанай |
прына́джаным |
прына́джаных |
Кароткая форма: прына́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.