прымітызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымітызава́ны |
прымітызава́ная |
прымітызава́нае |
прымітызава́ныя |
| Р. |
прымітызава́нага |
прымітызава́най прымітызава́нае |
прымітызава́нага |
прымітызава́ных |
| Д. |
прымітызава́наму |
прымітызава́най |
прымітызава́наму |
прымітызава́ным |
| В. |
прымітызава́ны (неадуш.) прымітызава́нага (адуш.) |
прымітызава́ную |
прымітызава́нае |
прымітызава́ныя (неадуш.) прымітызава́ных (адуш.) |
| Т. |
прымітызава́ным |
прымітызава́най прымітызава́наю |
прымітызава́ным |
прымітызава́нымі |
| М. |
прымітызава́ным |
прымітызава́най |
прымітызава́ным |
прымітызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прымітызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымітызава́ны |
прымітызава́ная |
прымітызава́нае |
прымітызава́ныя |
| Р. |
прымітызава́нага |
прымітызава́най прымітызава́нае |
прымітызава́нага |
прымітызава́ных |
| Д. |
прымітызава́наму |
прымітызава́най |
прымітызава́наму |
прымітызава́ным |
| В. |
прымітызава́ны (неадуш.) прымітызава́нага (адуш.) |
прымітызава́ную |
прымітызава́нае |
прымітызава́ныя (неадуш.) прымітызава́ных (адуш.) |
| Т. |
прымітызава́ным |
прымітызава́най прымітызава́наю |
прымітызава́ным |
прымітызава́нымі |
| М. |
прымітызава́ным |
прымітызава́най |
прымітызава́ным |
прымітызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прымітызава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прымітызу́ецца |
прымітызу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прымітызава́ўся |
прымітызава́ліся |
| ж. |
прымітызава́лася |
| н. |
прымітызава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прымітызу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прымітызава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прымітызу́ецца |
прымітызу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прымітызава́ўся |
прымітызава́ліся |
| ж. |
прымітызава́лася |
| н. |
прымітызава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымітызава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прымітызава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымітызу́ю |
прымітызу́ем |
| 2-я ас. |
прымітызу́еш |
прымітызу́еце |
| 3-я ас. |
прымітызу́е |
прымітызу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прымітызава́ў |
прымітызава́лі |
| ж. |
прымітызава́ла |
| н. |
прымітызава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прымітызу́й |
прымітызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прымітызу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прымітызава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымітызу́ю |
прымітызу́ем |
| 2-я ас. |
прымітызу́еш |
прымітызу́еце |
| 3-я ас. |
прымітызу́е |
прымітызу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прымітызава́ў |
прымітызава́лі |
| ж. |
прымітызава́ла |
| н. |
прымітызава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прымітызу́й |
прымітызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымітызава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыміты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыміты́ў |
прыміты́вы |
| Р. |
прыміты́ву |
прыміты́ваў |
| Д. |
прыміты́ву |
прыміты́вам |
| В. |
прыміты́ў |
прыміты́вы |
| Т. |
прыміты́вам |
прыміты́вамі |
| М. |
прыміты́ве |
прыміты́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыміты́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прыміты́ўна |
прыміты́ўней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.