Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прымірэ́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прымірэ́нства
Р. прымірэ́нства
Д. прымірэ́нству
В. прымірэ́нства
Т. прымірэ́нствам
М. прымірэ́нстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымірэ́нча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прымірэ́нча - -

Крыніцы: piskunou2012.

прымірэ́нчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прымірэ́нчасць
Р. прымірэ́нчасці
Д. прымірэ́нчасці
В. прымірэ́нчасць
Т. прымірэ́нчасцю
М. прымірэ́нчасці

Крыніцы: piskunou2012.

прымірэ́нчы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прымірэ́нчы прымірэ́нчая прымірэ́нчае прымірэ́нчыя
Р. прымірэ́нчага прымірэ́нчай
прымірэ́нчае		 прымірэ́нчага прымірэ́нчых
Д. прымірэ́нчаму прымірэ́нчай прымірэ́нчаму прымірэ́нчым
В. прымірэ́нчы (неадуш.)
прымірэ́нчага (адуш.)		 прымірэ́нчую прымірэ́нчае прымірэ́нчыя (неадуш.)
прымірэ́нчых (адуш.)
Т. прымірэ́нчым прымірэ́нчай
прымірэ́нчаю		 прымірэ́нчым прымірэ́нчымі
М. прымірэ́нчым прымірэ́нчай прымірэ́нчым прымірэ́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымірэ́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прымірэ́нчы прымірэ́нчая прымірэ́нчае прымірэ́нчыя
Р. прымірэ́нчага прымірэ́нчай
прымірэ́нчае		 прымірэ́нчага прымірэ́нчых
Д. прымірэ́нчаму прымірэ́нчай прымірэ́нчаму прымірэ́нчым
В. прымірэ́нчы (неадуш.)
прымірэ́нчага (адуш.)		 прымірэ́нчую прымірэ́нчае прымірэ́нчыя (неадуш.)
прымірэ́нчых (адуш.)
Т. прымірэ́нчым прымірэ́нчай
прымірэ́нчаю		 прымірэ́нчым прымірэ́нчымі
М. прымірэ́нчым прымірэ́нчай прымірэ́нчым прымірэ́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымітывізава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прымітывізу́ю прымітывізу́ем
2-я ас. прымітывізу́еш прымітывізу́еце
3-я ас. прымітывізу́е прымітывізу́юць
Прошлы час
м. прымітывізава́ў прымітывізава́лі
ж. прымітывізава́ла
н. прымітывізава́ла
Загадны лад
2-я ас. прымітывізу́й прымітывізу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прымітывізу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прымітывізава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прымітывізу́ю прымітывізу́ем
2-я ас. прымітывізу́еш прымітывізу́еце
3-я ас. прымітывізу́е прымітывізу́юць
Прошлы час
м. прымітывізава́ў прымітывізава́лі
ж. прымітывізава́ла
н. прымітывізава́ла
Загадны лад
2-я ас. прымітывізу́й прымітывізу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прымітывізава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прымітывіза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прымітывіза́цыя
Р. прымітывіза́цыі
Д. прымітывіза́цыі
В. прымітывіза́цыю
Т. прымітывіза́цыяй
прымітывіза́цыяю
М. прымітывіза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

прымітыві́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прымітыві́зм
Р. прымітыві́зму
Д. прымітыві́зму
В. прымітыві́зм
Т. прымітыві́змам
М. прымітыві́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымітыві́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прымітыві́ст прымітыві́сты
Р. прымітыві́ста прымітыві́стаў
Д. прымітыві́сту прымітыві́стам
В. прымітыві́ста прымітыві́стаў
Т. прымітыві́стам прымітыві́стамі
М. прымітыві́сце прымітыві́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.