апо́латы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́латы |
апо́латая |
апо́латае |
апо́латыя |
| Р. |
апо́латага |
апо́латай апо́латае |
апо́латага |
апо́латых |
| Д. |
апо́латаму |
апо́латай |
апо́латаму |
апо́латым |
| В. |
апо́латы (неадуш.) апо́латага (адуш.) |
апо́латую |
апо́латае |
апо́латыя (неадуш.) апо́латых (адуш.) |
| Т. |
апо́латым |
апо́латай апо́латаю |
апо́латым |
апо́латымі |
| М. |
апо́латым |
апо́латай |
апо́латым |
апо́латых |
Кароткая форма: апо́лата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апо́лванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апо́лванне |
| Р. |
апо́лвання |
| Д. |
апо́лванню |
| В. |
апо́лванне |
| Т. |
апо́лваннем |
| М. |
апо́лванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
апо́лвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
апо́лваецца |
апо́лваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
апо́лваўся |
апо́лваліся |
| ж. |
апо́лвалася |
| н. |
апо́лвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апо́лваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апо́лваю |
апо́лваем |
| 2-я ас. |
апо́лваеш |
апо́лваеце |
| 3-я ас. |
апо́лвае |
апо́лваюць |
| Прошлы час |
| м. |
апо́лваў |
апо́лвалі |
| ж. |
апо́лвала |
| н. |
апо́лвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апо́лвай |
апо́лвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апо́лваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́лец
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апо́лец |
апо́льцы |
| Р. |
апо́льца |
апо́льцаў |
| Д. |
апо́льцу |
апо́льцам |
| В. |
апо́лец |
апо́льцы |
| Т. |
апо́льцам |
апо́льцамі |
| М. |
апо́льцы |
апо́льцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апо́лкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́лкавы |
апо́лкавая |
апо́лкавае |
апо́лкавыя |
| Р. |
апо́лкавага |
апо́лкавай апо́лкавае |
апо́лкавага |
апо́лкавых |
| Д. |
апо́лкаваму |
апо́лкавай |
апо́лкаваму |
апо́лкавым |
| В. |
апо́лкавы (неадуш.) апо́лкавага (адуш.) |
апо́лкавую |
апо́лкавае |
апо́лкавыя (неадуш.) апо́лкавых (адуш.) |
| Т. |
апо́лкавым |
апо́лкавай апо́лкаваю |
апо́лкавым |
апо́лкавымі |
| М. |
апо́лкавым |
апо́лкавай |
апо́лкавым |
апо́лкавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́мніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апо́мнюся |
апо́мнімся |
| 2-я ас. |
апо́мнішся |
апо́мніцеся |
| 3-я ас. |
апо́мніцца |
апо́мняцца |
| Прошлы час |
| м. |
апо́мніўся |
апо́мніліся |
| ж. |
апо́мнілася |
| н. |
апо́мнілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апо́мніся |
апо́мніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апо́мніўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апо́на |
апо́ны |
| Р. |
апо́ны |
апо́н |
| Д. |
апо́не |
апо́нам |
| В. |
апо́ну |
апо́ны |
| Т. |
апо́най апо́наю |
апо́намі |
| М. |
апо́не |
апо́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Апо́наўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Апо́наўцы |
| Р. |
Апо́наўцаў |
| Д. |
Апо́наўцам |
| В. |
Апо́наўцы |
| Т. |
Апо́наўцамі |
| М. |
Апо́наўцах |