Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прыза́сціць

‘крыху засланіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыза́шчу прыза́сцім
2-я ас. прыза́сціш прыза́сціце
3-я ас. прыза́сціць прыза́сцяць
Прошлы час
м. прыза́сціў прыза́сцілі
ж. прыза́сціла
н. прыза́сціла
Загадны лад
2-я ас. прыза́сці прыза́сціце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыза́сціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пры́зба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пры́зба пры́збы
Р. пры́збы пры́збаў
Д. пры́збе пры́збам
В. пры́збу пры́збы
Т. пры́збай
пры́збаю		 пры́збамі
М. пры́збе пры́збах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пры́збавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́збавы пры́збавая пры́збавае пры́збавыя
Р. пры́збавага пры́збавай
пры́збавае		 пры́збавага пры́збавых
Д. пры́збаваму пры́збавай пры́збаваму пры́збавым
В. пры́збавы (неадуш.)
пры́збавага (адуш.)		 пры́збавую пры́збавае пры́збавыя (неадуш.)
пры́збавых (адуш.)
Т. пры́збавым пры́збавай
пры́збаваю		 пры́збавым пры́збавымі
М. пры́збавым пры́збавай пры́збавым пры́збавых

Крыніцы: piskunou2012.

пры́збенны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́збенны пры́збенная пры́збеннае пры́збенныя
Р. пры́збеннага пры́збеннай
пры́збеннае		 пры́збеннага пры́збенных
Д. пры́збеннаму пры́збеннай пры́збеннаму пры́збенным
В. пры́збенны пры́збенную пры́збеннае пры́збенныя
Т. пры́збенным пры́збеннай
пры́збеннаю		 пры́збенным пры́збеннымі
М. пры́збенным пры́збеннай пры́збенным пры́збенных

Крыніцы: tsblm1996.

прызвале́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прызвале́нне
Р. прызвале́ння
Д. прызвале́нню
В. прызвале́нне
Т. прызвале́ннем
М. прызвале́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прызваля́ць

‘дазваляць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прызваля́ю прызваля́ем
2-я ас. прызваля́еш прызваля́еце
3-я ас. прызваля́е прызваля́юць
Прошлы час
м. прызваля́ў прызваля́лі
ж. прызваля́ла
н. прызваля́ла
Загадны лад
2-я ас. прызваля́й прызваля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прызваля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прызва́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прызва́нне
Р. прызва́ння
Д. прызва́нню
В. прызва́нне
Т. прызва́ннем
М. прызва́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прызва́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прызва́ны прызва́ная прызва́нае прызва́ныя
Р. прызва́нага прызва́най
прызва́нае		 прызва́нага прызва́ных
Д. прызва́наму прызва́най прызва́наму прызва́ным
В. прызва́ны (неадуш.)
прызва́нага (адуш.)		 прызва́ную прызва́нае прызва́ныя (неадуш.)
прызва́ных (адуш.)
Т. прызва́ным прызва́най
прызва́наю		 прызва́ным прызва́нымі
М. прызва́ным прызва́най прызва́ным прызва́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прызва́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прызва́ны прызва́ная прызва́нае прызва́ныя
Р. прызва́нага прызва́най
прызва́нае		 прызва́нага прызва́ных
Д. прызва́наму прызва́най прызва́наму прызва́ным
В. прызва́ны (неадуш.)
прызва́нага (адуш.)		 прызва́ную прызва́нае прызва́ныя (неадуш.)
прызва́ных (адуш.)
Т. прызва́ным прызва́най
прызва́наю		 прызва́ным прызва́нымі
М. прызва́ным прызва́най прызва́ным прызва́ных

Кароткая форма: прызва́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прызва́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прызаву́ся прызавё́мся
2-я ас. прызаве́шся прызавяце́ся
3-я ас. прызаве́цца прызаву́цца
Прошлы час
м. прызва́ўся прызва́ліся
ж. прызва́лася
н. прызва́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час прызва́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.