прыго́йваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыго́йваю |
прыго́йваем |
| 2-я ас. |
прыго́йваеш |
прыго́йваеце |
| 3-я ас. |
прыго́йвае |
прыго́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыго́йваў |
прыго́йвалі |
| ж. |
прыго́йвала |
| н. |
прыго́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыго́йвай |
прыго́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыго́йваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыго́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыго́н |
| Р. |
прыго́ну |
| Д. |
прыго́ну |
| В. |
прыго́н |
| Т. |
прыго́нам |
| М. |
прыго́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
прыго́начны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́начны |
прыго́начная |
прыго́начнае |
прыго́начныя |
| Р. |
прыго́начнага |
прыго́начнай прыго́начнае |
прыго́начнага |
прыго́начных |
| Д. |
прыго́начнаму |
прыго́начнай |
прыго́начнаму |
прыго́начным |
| В. |
прыго́начны (неадуш.) прыго́начнага (адуш.) |
прыго́начную |
прыго́начнае |
прыго́начныя (неадуш.) прыго́начных (адуш.) |
| Т. |
прыго́начным |
прыго́начнай прыго́начнаю |
прыго́начным |
прыго́начнымі |
| М. |
прыго́начным |
прыго́начнай |
прыго́начным |
прыго́начных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́нены |
прыго́неная |
прыго́ненае |
прыго́неныя |
| Р. |
прыго́ненага |
прыго́ненай прыго́ненае |
прыго́ненага |
прыго́неных |
| Д. |
прыго́ненаму |
прыго́ненай |
прыго́ненаму |
прыго́неным |
| В. |
прыго́нены (неадуш.) прыго́ненага (адуш.) |
прыго́неную |
прыго́ненае |
прыго́неныя (неадуш.) прыго́неных (адуш.) |
| Т. |
прыго́неным |
прыго́ненай прыго́ненаю |
прыго́неным |
прыго́ненымі |
| М. |
прыго́неным |
прыго́ненай |
прыго́неным |
прыго́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыго́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыго́нка |
| Р. |
прыго́нкі |
| Д. |
прыго́нцы |
| В. |
прыго́нку |
| Т. |
прыго́нкай прыго́нкаю |
| М. |
прыго́нцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыго́нная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
прыго́нная |
прыго́нныя |
| Р. |
прыго́ннай |
прыго́нных |
| Д. |
прыго́ннай |
прыго́нным |
| В. |
прыго́нную |
прыго́нных |
| Т. |
прыго́ннай прыго́ннаю |
прыго́ннымі |
| М. |
прыго́ннай |
прыго́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
прыго́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыго́ннік |
прыго́ннікі |
| Р. |
прыго́нніка |
прыго́ннікаў |
| Д. |
прыго́нніку |
прыго́ннікам |
| В. |
прыго́нніка |
прыго́ннікаў |
| Т. |
прыго́ннікам |
прыго́ннікамі |
| М. |
прыго́нніку |
прыго́нніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыго́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыго́нніца |
прыго́нніцы |
| Р. |
прыго́нніцы |
прыго́нніц |
| Д. |
прыго́нніцы |
прыго́нніцам |
| В. |
прыго́нніцу |
прыго́нніц |
| Т. |
прыго́нніцай прыго́нніцаю |
прыго́нніцамі |
| М. |
прыго́нніцы |
прыго́нніцах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
прыго́нніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́нніцкі |
прыго́нніцкая |
прыго́нніцкае |
прыго́нніцкія |
| Р. |
прыго́нніцкага |
прыго́нніцкай прыго́нніцкае |
прыго́нніцкага |
прыго́нніцкіх |
| Д. |
прыго́нніцкаму |
прыго́нніцкай |
прыго́нніцкаму |
прыго́нніцкім |
| В. |
прыго́нніцкі (неадуш.) прыго́нніцкага (адуш.) |
прыго́нніцкую |
прыго́нніцкае |
прыго́нніцкія (неадуш.) прыго́нніцкіх (адуш.) |
| Т. |
прыго́нніцкім |
прыго́нніцкай прыго́нніцкаю |
прыго́нніцкім |
прыго́нніцкімі |
| М. |
прыго́нніцкім |
прыго́нніцкай |
прыго́нніцкім |
прыго́нніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.