прыгнята́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгнята́льнік |
прыгнята́льнікі |
| Р. |
прыгнята́льніка |
прыгнята́льнікаў |
| Д. |
прыгнята́льніку |
прыгнята́льнікам |
| В. |
прыгнята́льніка |
прыгнята́льнікаў |
| Т. |
прыгнята́льнікам |
прыгнята́льнікамі |
| М. |
прыгнята́льніку |
прыгнята́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгнята́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгнята́льніца |
прыгнята́льніцы |
| Р. |
прыгнята́льніцы |
прыгнята́льніц |
| Д. |
прыгнята́льніцы |
прыгнята́льніцам |
| В. |
прыгнята́льніцу |
прыгнята́льніц |
| Т. |
прыгнята́льніцай прыгнята́льніцаю |
прыгнята́льніцамі |
| М. |
прыгнята́льніцы |
прыгнята́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгнята́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгнята́льніцкі |
прыгнята́льніцкая |
прыгнята́льніцкае |
прыгнята́льніцкія |
| Р. |
прыгнята́льніцкага |
прыгнята́льніцкай прыгнята́льніцкае |
прыгнята́льніцкага |
прыгнята́льніцкіх |
| Д. |
прыгнята́льніцкаму |
прыгнята́льніцкай |
прыгнята́льніцкаму |
прыгнята́льніцкім |
| В. |
прыгнята́льніцкі (неадуш.) прыгнята́льніцкага (адуш.) |
прыгнята́льніцкую |
прыгнята́льніцкае |
прыгнята́льніцкія (неадуш.) прыгнята́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
прыгнята́льніцкім |
прыгнята́льніцкай прыгнята́льніцкаю |
прыгнята́льніцкім |
прыгнята́льніцкімі |
| М. |
прыгнята́льніцкім |
прыгнята́льніцкай |
прыгнята́льніцкім |
прыгнята́льніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгнята́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгнята́льны |
прыгнята́льная |
прыгнята́льнае |
прыгнята́льныя |
| Р. |
прыгнята́льнага |
прыгнята́льнай прыгнята́льнае |
прыгнята́льнага |
прыгнята́льных |
| Д. |
прыгнята́льнаму |
прыгнята́льнай |
прыгнята́льнаму |
прыгнята́льным |
| В. |
прыгнята́льны (неадуш.) прыгнята́льнага (адуш.) |
прыгнята́льную |
прыгнята́льнае |
прыгнята́льныя (неадуш.) прыгнята́льных (адуш.) |
| Т. |
прыгнята́льным |
прыгнята́льнай прыгнята́льнаю |
прыгнята́льным |
прыгнята́льнымі |
| М. |
прыгнята́льным |
прыгнята́льнай |
прыгнята́льным |
прыгнята́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгнята́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыгнята́нне |
| Р. |
прыгнята́ння |
| Д. |
прыгнята́нню |
| В. |
прыгнята́нне |
| Т. |
прыгнята́ннем |
| М. |
прыгнята́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прыгнята́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгнята́ны |
прыгнята́ная |
прыгнята́нае |
прыгнята́ныя |
| Р. |
прыгнята́нага |
прыгнята́най прыгнята́нае |
прыгнята́нага |
прыгнята́ных |
| Д. |
прыгнята́наму |
прыгнята́най |
прыгнята́наму |
прыгнята́ным |
| В. |
прыгнята́ны (неадуш.) прыгнята́нага (адуш.) |
прыгнята́ную |
прыгнята́нае |
прыгнята́ныя (неадуш.) прыгнята́ных (адуш.) |
| Т. |
прыгнята́ным |
прыгнята́най прыгнята́наю |
прыгнята́ным |
прыгнята́нымі |
| М. |
прыгнята́ным |
прыгнята́най |
прыгнята́ным |
прыгнята́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгнята́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыгнята́ецца |
прыгнята́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыгнята́ўся |
прыгнята́ліся |
| ж. |
прыгнята́лася |
| н. |
прыгнята́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыгнята́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгнята́ю |
прыгнята́ем |
| 2-я ас. |
прыгнята́еш |
прыгнята́еце |
| 3-я ас. |
прыгнята́е |
прыгнята́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгнята́ў |
прыгнята́лі |
| ж. |
прыгнята́ла |
| н. |
прыгнята́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгнята́й |
прыгнята́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыгнята́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгняце́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыгняце́нне |
прыгняце́нні |
| Р. |
прыгняце́ння |
прыгняце́нняў |
| Д. |
прыгняце́нню |
прыгняце́нням |
| В. |
прыгняце́нне |
прыгняце́нні |
| Т. |
прыгняце́ннем |
прыгняце́ннямі |
| М. |
прыгняце́нні |
прыгняце́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.