прыгнё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгнё́ны |
прыгнё́ная |
прыгнё́нае |
прыгнё́ныя |
| Р. |
прыгнё́нага |
прыгнё́най прыгнё́нае |
прыгнё́нага |
прыгнё́ных |
| Д. |
прыгнё́наму |
прыгнё́най |
прыгнё́наму |
прыгнё́ным |
| В. |
прыгнё́ны (неадуш.) прыгнё́нага (адуш.) |
прыгнё́ную |
прыгнё́нае |
прыгнё́ныя (неадуш.) прыгнё́ных (адуш.) |
| Т. |
прыгнё́ным |
прыгнё́най прыгнё́наю |
прыгнё́ным |
прыгнё́нымі |
| М. |
прыгнё́ным |
прыгнё́най |
прыгнё́ным |
прыгнё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгнё́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыгнё́т |
| Р. |
прыгнё́ту |
| Д. |
прыгнё́ту |
| В. |
прыгнё́т |
| Т. |
прыгнё́там |
| М. |
прыгнё́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыгні́біць
‘прынізіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгні́блю |
прыгні́бім |
| 2-я ас. |
прыгні́біш |
прыгні́біце |
| 3-я ас. |
прыгні́біць |
прыгні́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгні́біў |
прыгні́білі |
| ж. |
прыгні́біла |
| н. |
прыгні́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгні́б |
прыгні́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгні́біўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгно́біць
‘прынізіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыгно́блю |
прыгно́бім |
| 2-я ас. |
прыгно́біш |
прыгно́біце |
| 3-я ас. |
прыгно́біць |
прыгно́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыгно́біў |
прыгно́білі |
| ж. |
прыгно́біла |
| н. |
прыгно́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыгно́б |
прыгно́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыгно́біўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгно́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгно́блены |
прыгно́бленая |
прыгно́бленае |
прыгно́бленыя |
| Р. |
прыгно́бленага |
прыгно́бленай прыгно́бленае |
прыгно́бленага |
прыгно́бленых |
| Д. |
прыгно́бленаму |
прыгно́бленай |
прыгно́бленаму |
прыгно́бленым |
| В. |
прыгно́блены (неадуш.) прыгно́бленага (адуш.) |
прыгно́бленую |
прыгно́бленае |
прыгно́бленыя (неадуш.) прыгно́бленых (адуш.) |
| Т. |
прыгно́бленым |
прыгно́бленай прыгно́бленаю |
прыгно́бленым |
прыгно́бленымі |
| М. |
прыгно́бленым |
прыгно́бленай |
прыгно́бленым |
прыгно́бленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыгно́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыгно́ены |
прыгно́еная |
прыгно́енае |
прыгно́еныя |
| Р. |
прыгно́енага |
прыгно́енай прыгно́енае |
прыгно́енага |
прыгно́еных |
| Д. |
прыгно́енаму |
прыгно́енай |
прыгно́енаму |
прыгно́еным |
| В. |
прыгно́ены (неадуш.) прыгно́енага (адуш.) |
прыгно́еную |
прыгно́енае |
прыгно́еныя (неадуш.) прыгно́еных (адуш.) |
| Т. |
прыгно́еным |
прыгно́енай прыгно́енаю |
прыгно́еным |
прыгно́енымі |
| М. |
прыгно́еным |
прыгно́енай |
прыгно́еным |
прыгно́еных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.