Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прыганя́ты

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. прыганя́ты прыганя́тыя
Р. прыганя́тага прыганя́тых
Д. прыганя́таму прыганя́тым
В. прыганя́тага прыганя́тых
Т. прыганя́тым прыганя́тымі
М. прыганя́тым прыганя́тых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыганя́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыганя́ецца прыганя́юцца
Прошлы час
м. прыганя́ўся прыганя́ліся
ж. прыганя́лася
н. прыганя́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыганя́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыганя́ю прыганя́ем
2-я ас. прыганя́еш прыганя́еце
3-я ас. прыганя́е прыганя́юць
Прошлы час
м. прыганя́ў прыганя́лі
ж. прыганя́ла
н. прыганя́ла
Загадны лад
2-я ас. прыганя́й прыганя́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыганя́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыга́р

‘пах дыму’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыга́р
Р. прыга́ру
Д. прыга́ру
В. прыга́р
Т. прыга́рам
М. прыга́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

прыга́р

‘тое, што прыгарэла’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыга́р прыга́ры
Р. прыга́ра прыга́раў
Д. прыга́ру прыга́рам
В. прыга́р прыга́ры
Т. прыга́рам прыга́рамі
М. прыга́ры прыга́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

пры́гарад

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пры́гарад пры́гарады
Р. пры́гарада пры́гарадаў
Д. пры́гараду пры́гарадам
В. пры́гарад пры́гарады
Т. пры́гарадам пры́гарадамі
М. пры́гарадзе пры́гарадах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыгараджа́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыгараджа́ю прыгараджа́ем
2-я ас. прыгараджа́еш прыгараджа́еце
3-я ас. прыгараджа́е прыгараджа́юць
Прошлы час
м. прыгараджа́ў прыгараджа́лі
ж. прыгараджа́ла
н. прыгараджа́ла
Загадны лад
2-я ас. прыгараджа́й прыгараджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыгараджа́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прыгарадзі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыгараджу́ прыгаро́дзім
2-я ас. прыгаро́дзіш прыгаро́дзіце
3-я ас. прыгаро́дзіць прыгаро́дзяць
Прошлы час
м. прыгарадзі́ў прыгарадзі́лі
ж. прыгарадзі́ла
н. прыгарадзі́ла
Загадны лад
2-я ас. прыгарадзі́ прыгарадзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыгарадзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Пры́гарадная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Пры́гарадная
Р. Пры́гараднай
Д. Пры́гараднай
В. Пры́гарадную
Т. Пры́гараднай
Пры́гараднаю
М. Пры́гараднай

пры́гарадны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́гарадны пры́гарадная пры́гараднае пры́гарадныя
Р. пры́гараднага пры́гараднай
пры́гараднае		 пры́гараднага пры́гарадных
Д. пры́гараднаму пры́гараднай пры́гараднаму пры́гарадным
В. пры́гарадны (неадуш.)
пры́гараднага (адуш.)		 пры́гарадную пры́гараднае пры́гарадныя (неадуш.)
пры́гарадных (адуш.)
Т. пры́гарадным пры́гараднай
пры́гараднаю		 пры́гарадным пры́гараднымі
М. пры́гарадным пры́гараднай пры́гарадным пры́гарадных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.