Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прывандрава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прывандру́ю прывандру́ем
2-я ас. прывандру́еш прывандру́еце
3-я ас. прывандру́е прывандру́юць
Прошлы час
м. прывандрава́ў прывандрава́лі
ж. прывандрава́ла
н. прывандрава́ла
Загадны лад
2-я ас. прывандру́й прывандру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прывандрава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыва́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыва́р
Р. прыва́ру
Д. прыва́ру
В. прыва́р
Т. прыва́рам
М. прыва́ры

Крыніцы: piskunou2012.

прываражы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прываражу́ прываро́жым
2-я ас. прываро́жыш прываро́жыце
3-я ас. прываро́жыць прываро́жаць
Прошлы час
м. прываражы́ў прываражы́лі
ж. прываражы́ла
н. прываражы́ла
Загадны лад
2-я ас. прываражы́ прываражы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прываражы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прываражэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прываражэ́нне
Р. прываражэ́ння
Д. прываражэ́нню
В. прываражэ́нне
Т. прываражэ́ннем
М. прываражэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прыва́рак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыва́рак
Р. прыва́рку
Д. прыва́рку
В. прыва́рак
Т. прыва́ркам
М. прыва́рку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыва́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыва́раны прыва́раная прыва́ранае прыва́раныя
Р. прыва́ранага прыва́ранай
прыва́ранае		 прыва́ранага прыва́раных
Д. прыва́ранаму прыва́ранай прыва́ранаму прыва́раным
В. прыва́раны (неадуш.)
прыва́ранага (адуш.)		 прыва́раную прыва́ранае прыва́раныя (неадуш.)
прыва́раных (адуш.)
Т. прыва́раным прыва́ранай
прыва́ранаю		 прыва́раным прыва́ранымі
М. прыва́раным прыва́ранай прыва́раным прыва́раных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыва́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыва́раны прыва́раная прыва́ранае прыва́раныя
Р. прыва́ранага прыва́ранай
прыва́ранае		 прыва́ранага прыва́раных
Д. прыва́ранаму прыва́ранай прыва́ранаму прыва́раным
В. прыва́раны (неадуш.)
прыва́ранага (адуш.)		 прыва́раную прыва́ранае прыва́раныя (неадуш.)
прыва́раных (адуш.)
Т. прыва́раным прыва́ранай
прыва́ранаю		 прыва́раным прыва́ранымі
М. прыва́раным прыва́ранай прыва́раным прыва́раных

Кароткая форма: прыва́рана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Пры́варацце

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пры́варацце
Р. Пры́варацця
Д. Пры́вараццю
В. Пры́варацце
Т. Пры́вараццем
М. Пры́варацці

прыварача́ць

‘прыварожваць, прычароўваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыварача́ю прыварача́ем
2-я ас. прыварача́еш прыварача́еце
3-я ас. прыварача́е прыварача́юць
Прошлы час
м. прыварача́ў прыварача́лі
ж. прыварача́ла
н. прыварача́ла
Загадны лад
2-я ас. прыварача́й прыварача́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыварача́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прыва́рачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыва́рачны прыва́рачная прыва́рачнае прыва́рачныя
Р. прыва́рачнага прыва́рачнай
прыва́рачнае		 прыва́рачнага прыва́рачных
Д. прыва́рачнаму прыва́рачнай прыва́рачнаму прыва́рачным
В. прыва́рачны (неадуш.)
прыва́рачнага (адуш.)		 прыва́рачную прыва́рачнае прыва́рачныя (неадуш.)
прыва́рачных (адуш.)
Т. прыва́рачным прыва́рачнай
прыва́рачнаю		 прыва́рачным прыва́рачнымі
М. прыва́рачным прыва́рачнай прыва́рачным прыва́рачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.