прыбрукава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыбрукава́ны |
прыбрукава́ная |
прыбрукава́нае |
прыбрукава́ныя |
| Р. |
прыбрукава́нага |
прыбрукава́най прыбрукава́нае |
прыбрукава́нага |
прыбрукава́ных |
| Д. |
прыбрукава́наму |
прыбрукава́най |
прыбрукава́наму |
прыбрукава́ным |
| В. |
прыбрукава́ны (неадуш.) прыбрукава́нага (адуш.) |
прыбрукава́ную |
прыбрукава́нае |
прыбрукава́ныя (неадуш.) прыбрукава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыбрукава́ным |
прыбрукава́най прыбрукава́наю |
прыбрукава́ным |
прыбрукава́нымі |
| М. |
прыбрукава́ным |
прыбрукава́най |
прыбрукава́ным |
прыбрукава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыбрукава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыбрукава́ны |
прыбрукава́ная |
прыбрукава́нае |
прыбрукава́ныя |
| Р. |
прыбрукава́нага |
прыбрукава́най прыбрукава́нае |
прыбрукава́нага |
прыбрукава́ных |
| Д. |
прыбрукава́наму |
прыбрукава́най |
прыбрукава́наму |
прыбрукава́ным |
| В. |
прыбрукава́ны (неадуш.) прыбрукава́нага (адуш.) |
прыбрукава́ную |
прыбрукава́нае |
прыбрукава́ныя (неадуш.) прыбрукава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыбрукава́ным |
прыбрукава́най прыбрукава́наю |
прыбрукава́ным |
прыбрукава́нымі |
| М. |
прыбрукава́ным |
прыбрукава́най |
прыбрукава́ным |
прыбрукава́ных |
Кароткая форма: прыбрукава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыбрукава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбруку́ю |
прыбруку́ем |
| 2-я ас. |
прыбруку́еш |
прыбруку́еце |
| 3-я ас. |
прыбруку́е |
прыбруку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыбрукава́ў |
прыбрукава́лі |
| ж. |
прыбрукава́ла |
| н. |
прыбрукава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыбруку́й |
прыбруку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыбрукава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыбруко́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыбруко́ўваецца |
прыбруко́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыбруко́ўваўся |
прыбруко́ўваліся |
| ж. |
прыбруко́ўвалася |
| н. |
прыбруко́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыбруко́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбруко́ўваю |
прыбруко́ўваем |
| 2-я ас. |
прыбруко́ўваеш |
прыбруко́ўваеце |
| 3-я ас. |
прыбруко́ўвае |
прыбруко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыбруко́ўваў |
прыбруко́ўвалі |
| ж. |
прыбруко́ўвала |
| н. |
прыбруко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыбруко́ўвай |
прыбруко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыбруко́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыбрыда́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбрыда́ю |
прыбрыда́ем |
| 2-я ас. |
прыбрыда́еш |
прыбрыда́еце |
| 3-я ас. |
прыбрыда́е |
прыбрыда́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыбрыда́ў |
прыбрыда́лі |
| ж. |
прыбрыда́ла |
| н. |
прыбрыда́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыбрыда́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыбрысці́
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбрыду́ |
прыбрыдзё́м |
| 2-я ас. |
прыбрыдзе́ш |
прыбрыдзяце́ |
| 3-я ас. |
прыбрыдзе́ |
прыбрыду́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыбры́ў |
прыбрылі́ |
| ж. |
прыбрыла́ |
| н. |
прыбрыло́ |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыбры́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыбрэ́хваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбрэ́хваю |
прыбрэ́хваем |
| 2-я ас. |
прыбрэ́хваеш |
прыбрэ́хваеце |
| 3-я ас. |
прыбрэ́хвае |
прыбрэ́хваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыбрэ́хваў |
прыбрэ́хвалі |
| ж. |
прыбрэ́хвала |
| н. |
прыбрэ́хвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыбрэ́хвай |
прыбрэ́хвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыбрэ́хваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыбудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыбудава́нне |
прыбудава́нні |
| Р. |
прыбудава́ння |
прыбудава́нняў |
| Д. |
прыбудава́нню |
прыбудава́нням |
| В. |
прыбудава́нне |
прыбудава́нні |
| Т. |
прыбудава́ннем |
прыбудава́ннямі |
| М. |
прыбудава́нні |
прыбудава́ннях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.