прыбо́льшваць
‘павялічваць, перабольшваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбо́льшваю |
прыбо́льшваем |
| 2-я ас. |
прыбо́льшваеш |
прыбо́льшваеце |
| 3-я ас. |
прыбо́льшвае |
прыбо́льшваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыбо́льшваў |
прыбо́льшвалі |
| ж. |
прыбо́льшвала |
| н. |
прыбо́льшвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыбо́льшвай |
прыбо́льшвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыбо́льшваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыбо́льшыць
‘павялічыць, перабольшыць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыбо́льшу |
прыбо́льшым |
| 2-я ас. |
прыбо́льшыш |
прыбо́льшыце |
| 3-я ас. |
прыбо́льшыць |
прыбо́льшаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыбо́льшыў |
прыбо́льшылі |
| ж. |
прыбо́льшыла |
| н. |
прыбо́льшыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыбо́льшы |
прыбо́льшыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыбо́льшыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыбо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыбо́р |
прыбо́ры |
| Р. |
прыбо́ра |
прыбо́раў |
| Д. |
прыбо́ру |
прыбо́рам |
| В. |
прыбо́р |
прыбо́ры |
| Т. |
прыбо́рам |
прыбо́рамі |
| М. |
прыбо́ры |
прыбо́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыборабудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыборабудава́нне |
| Р. |
прыборабудава́ння |
| Д. |
прыборабудава́нню |
| В. |
прыборабудава́нне |
| Т. |
прыборабудава́ннем |
| М. |
прыборабудава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыборабудаўні́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыборабудаўні́к |
прыборабудаўнікі́ |
| Р. |
прыборабудаўніка́ |
прыборабудаўніко́ў |
| Д. |
прыборабудаўніку́ |
прыборабудаўніка́м |
| В. |
прыборабудаўніка́ |
прыборабудаўніко́ў |
| Т. |
прыборабудаўніко́м |
прыборабудаўніка́мі |
| М. |
прыборабудаўніку́ |
прыборабудаўніка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прыборабудаўні́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыборабудаўні́чы |
прыборабудаўні́чая |
прыборабудаўні́чае |
прыборабудаўні́чыя |
| Р. |
прыборабудаўні́чага |
прыборабудаўні́чай прыборабудаўні́чае |
прыборабудаўні́чага |
прыборабудаўні́чых |
| Д. |
прыборабудаўні́чаму |
прыборабудаўні́чай |
прыборабудаўні́чаму |
прыборабудаўні́чым |
| В. |
прыборабудаўні́чы (неадуш.) прыборабудаўні́чага (адуш.) |
прыборабудаўні́чую |
прыборабудаўні́чае |
прыборабудаўні́чыя (неадуш.) прыборабудаўні́чых (адуш.) |
| Т. |
прыборабудаўні́чым |
прыборабудаўні́чай прыборабудаўні́чаю |
прыборабудаўні́чым |
прыборабудаўні́чымі |
| М. |
прыборабудаўні́чым |
прыборабудаўні́чай |
прыборабудаўні́чым |
прыборабудаўні́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Прыбо́р’е
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Прыбо́р’е |
| Р. |
Прыбо́р’я |
| Д. |
Прыбо́р’ю |
| В. |
Прыбо́р’е |
| Т. |
Прыбо́р’ем |
| М. |
Прыбо́р’і |
прыбо́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыбо́рка |
| Р. |
прыбо́ркі |
| Д. |
прыбо́рцы |
| В. |
прыбо́рку |
| Т. |
прыбо́ркай прыбо́ркаю |
| М. |
прыбо́рцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыбо́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыбо́рны |
прыбо́рная |
прыбо́рнае |
прыбо́рныя |
| Р. |
прыбо́рнага |
прыбо́рнай прыбо́рнае |
прыбо́рнага |
прыбо́рных |
| Д. |
прыбо́рнаму |
прыбо́рнай |
прыбо́рнаму |
прыбо́рным |
| В. |
прыбо́рны (неадуш.) прыбо́рнага (адуш.) |
прыбо́рную |
прыбо́рнае |
прыбо́рныя (неадуш.) прыбо́рных (адуш.) |
| Т. |
прыбо́рным |
прыбо́рнай прыбо́рнаю |
прыбо́рным |
прыбо́рнымі |
| М. |
прыбо́рным |
прыбо́рнай |
прыбо́рным |
прыбо́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.