прудані́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прудані́сцкі |
прудані́сцкая |
прудані́сцкае |
прудані́сцкія |
| Р. |
прудані́сцкага |
прудані́сцкай прудані́сцкае |
прудані́сцкага |
прудані́сцкіх |
| Д. |
прудані́сцкаму |
прудані́сцкай |
прудані́сцкаму |
прудані́сцкім |
| В. |
прудані́сцкі (неадуш.) прудані́сцкага (адуш.) |
прудані́сцкую |
прудані́сцкае |
прудані́сцкія (неадуш.) прудані́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
прудані́сцкім |
прудані́сцкай прудані́сцкаю |
прудані́сцкім |
прудані́сцкімі |
| М. |
прудані́сцкім |
прудані́сцкай |
прудані́сцкім |
прудані́сцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Прудаўё́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Прудаўё́ |
| Р. |
Прудаўя́ |
| Д. |
Прудаўю́ |
| В. |
Прудаўё́ |
| Т. |
Прудаўё́м |
| М. |
Прудаўі́ |
пру́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пру́джаны |
пру́джаная |
пру́джанае |
пру́джаныя |
| Р. |
пру́джанага |
пру́джанай пру́джанае |
пру́джанага |
пру́джаных |
| Д. |
пру́джанаму |
пру́джанай |
пру́джанаму |
пру́джаным |
| В. |
пру́джаны (неадуш.) пру́джанага (адуш.) |
пру́джаную |
пру́джанае |
пру́джаныя (неадуш.) пру́джаных (адуш.) |
| Т. |
пру́джаным |
пру́джанай пру́джанаю |
пру́джаным |
пру́джанымі |
| М. |
пру́джаным |
пру́джанай |
пру́джаным |
пру́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Прудзе́ц
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Прудзе́ц |
| Р. |
Прудца́ |
| Д. |
Прудцу́ |
| В. |
Прудзе́ц |
| Т. |
Прудцо́м |
| М. |
Прудцы́ |
Прудзі́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Прудзі́нка |
| Р. |
Прудзі́нкі |
| Д. |
Прудзі́нцы |
| В. |
Прудзі́нку |
| Т. |
Прудзі́нкай Прудзі́нкаю |
| М. |
Прудзі́нцы |
Прудзі́нкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Прудзі́нкі |
| Р. |
Прудзі́нак |
| Д. |
Прудзі́нкам |
| В. |
Прудзі́нкі |
| Т. |
Прудзі́нкамі |
| М. |
Прудзі́нках |
Прудзі́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Прудзі́ны |
| Р. |
Прудзі́н Прудзі́наў |
| Д. |
Прудзі́нам |
| В. |
Прудзі́ны |
| Т. |
Прудзі́намі |
| М. |
Прудзі́нах |
пру́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пру́джуся |
пру́дзімся |
| 2-я ас. |
пру́дзішся |
пру́дзіцеся |
| 3-я ас. |
пру́дзіцца |
пру́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
пру́дзіўся |
пру́дзіліся |
| ж. |
пру́дзілася |
| н. |
пру́дзілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пру́дзься |
пру́дзьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пру́дзячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пру́дзіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пру́джу |
пру́дзім |
| 2-я ас. |
пру́дзіш |
пру́дзіце |
| 3-я ас. |
пру́дзіць |
пру́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
пру́дзіў |
пру́дзілі |
| ж. |
пру́дзіла |
| н. |
пру́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пру́дзь |
пру́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пру́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.