Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прастагна́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прастагну́ прасто́гнем
2-я ас. прасто́гнеш прасто́гнеце
3-я ас. прасто́гне прасто́гнуць
Прошлы час
м. прастагна́ў прастагна́лі
ж. прастагна́ла
н. прастагна́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час прастагна́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастаду́шна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прастаду́шна прастаду́шней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прастаду́шнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прастаду́шнасць
Р. прастаду́шнасці
Д. прастаду́шнасці
В. прастаду́шнасць
Т. прастаду́шнасцю
М. прастаду́шнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастаду́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прастаду́шнік прастаду́шнікі
Р. прастаду́шніка прастаду́шнікаў
Д. прастаду́шніку прастаду́шнікам
В. прастаду́шніка прастаду́шнікаў
Т. прастаду́шнікам прастаду́шнікамі
М. прастаду́шніку прастаду́шніках

Крыніцы: piskunou2012.

прастаду́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прастаду́шны прастаду́шная прастаду́шнае прастаду́шныя
Р. прастаду́шнага прастаду́шнай
прастаду́шнае		 прастаду́шнага прастаду́шных
Д. прастаду́шнаму прастаду́шнай прастаду́шнаму прастаду́шным
В. прастаду́шны (неадуш.)
прастаду́шнага (адуш.)		 прастаду́шную прастаду́шнае прастаду́шныя (неадуш.)
прастаду́шных (адуш.)
Т. прастаду́шным прастаду́шнай
прастаду́шнаю		 прастаду́шным прастаду́шнымі
М. прастаду́шным прастаду́шнай прастаду́шным прастаду́шных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праста́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праста́к прастакі́
Р. прастака́ прастако́ў
Д. прастаку́ прастака́м
В. прастака́ прастако́ў
Т. прастако́м прастака́мі
М. прастаку́ прастака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастакава́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прастакава́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

прастакава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прастакава́тасць
Р. прастакава́тасці
Д. прастакава́тасці
В. прастакава́тасць
Т. прастакава́тасцю
М. прастакава́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прастакава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прастакава́ты прастакава́тая прастакава́тае прастакава́тыя
Р. прастакава́тага прастакава́тай
прастакава́тае		 прастакава́тага прастакава́тых
Д. прастакава́таму прастакава́тай прастакава́таму прастакава́тым
В. прастакава́ты (неадуш.)
прастакава́тага (адуш.)		 прастакава́тую прастакава́тае прастакава́тыя (неадуш.)
прастакава́тых (адуш.)
Т. прастакава́тым прастакава́тай
прастакава́таю		 прастакава́тым прастакава́тымі
М. прастакава́тым прастакава́тай прастакава́тым прастакава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прастаква́ша

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прастаква́ша
Р. прастаква́шы
Д. прастаква́шы
В. прастаква́шу
Т. прастаква́шай
прастаква́шаю
М. прастаква́шы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.