Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

праспява́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праспява́ны праспява́ная праспява́нае праспява́ныя
Р. праспява́нага праспява́най
праспява́нае
праспява́нага праспява́ных
Д. праспява́наму праспява́най праспява́наму праспява́ным
В. праспява́ны (неадуш.)
праспява́нага (адуш.)
праспява́ную праспява́нае праспява́ныя (неадуш.)
праспява́ных (адуш.)
Т. праспява́ным праспява́най
праспява́наю
праспява́ным праспява́нымі
М. праспява́ным праспява́най праспява́ным праспява́ных

Крыніцы: piskunou2012.

праспява́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праспява́ны праспява́ная праспява́нае праспява́ныя
Р. праспява́нага праспява́най
праспява́нае
праспява́нага праспява́ных
Д. праспява́наму праспява́най праспява́наму праспява́ным
В. праспява́ны (неадуш.)
праспява́нага (адуш.)
праспява́ную праспява́нае праспява́ныя (неадуш.)
праспява́ных (адуш.)
Т. праспява́ным праспява́най
праспява́наю
праспява́ным праспява́нымі
М. праспява́ным праспява́най праспява́ным праспява́ных

Кароткая форма: праспява́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праспява́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праспява́ю праспява́ем
2-я ас. праспява́еш праспява́еце
3-я ас. праспява́е праспява́юць
Прошлы час
м. праспява́ў праспява́лі
ж. праспява́ла
н. праспява́ла
Загадны лад
2-я ас. праспява́й праспява́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час праспява́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прасса́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прассу́ прассё́м
2-я ас. прассе́ш прассяце́
3-я ас. прассе́ прассу́ць
Прошлы час
м. прасса́ў прасса́лі
ж. прасса́ла
н. прасса́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час прасса́ўшы

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прастава́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прастава́р
Р. прастава́ру
Д. прастава́ру
В. прастава́р
Т. прастава́рам
М. прастава́ры

Крыніцы: piskunou2012.

прастава́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прастава́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

прастава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прастава́тасць
Р. прастава́тасці
Д. прастава́тасці
В. прастава́тасць
Т. прастава́тасцю
М. прастава́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прастава́ты прастава́тая прастава́тае прастава́тыя
Р. прастава́тага прастава́тай
прастава́тае
прастава́тага прастава́тых
Д. прастава́таму прастава́тай прастава́таму прастава́тым
В. прастава́ты (неадуш.)
прастава́тага (адуш.)
прастава́тую прастава́тае прастава́тыя (неадуш.)
прастава́тых (адуш.)
Т. прастава́тым прастава́тай
прастава́таю
прастава́тым прастава́тымі
М. прастава́тым прастава́тай прастава́тым прастава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прасту́ю прасту́ем
2-я ас. прасту́еш прасту́еце
3-я ас. прасту́е прасту́юць
Прошлы час
м. прастава́ў прастава́лі
ж. прастава́ла
н. прастава́ла
Загадны лад
2-я ас. прасту́й прасту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прасту́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праста́віць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праста́ўлю праста́вім
2-я ас. праста́віш праста́віце
3-я ас. праста́віць праста́вяць
Прошлы час
м. праста́віў праста́вілі
ж. праста́віла
н. праста́віла
Загадны лад
2-я ас. праста́ў праста́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час праста́віўшы

Крыніцы: piskunou2012.