вы́кладзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́кладзены |
вы́кладзеная |
вы́кладзенае |
вы́кладзеныя |
| Р. |
вы́кладзенага |
вы́кладзенай вы́кладзенае |
вы́кладзенага |
вы́кладзеных |
| Д. |
вы́кладзенаму |
вы́кладзенай |
вы́кладзенаму |
вы́кладзеным |
| В. |
вы́кладзены (неадуш.) вы́кладзенага (адуш.) |
вы́кладзеную |
вы́кладзенае |
вы́кладзеныя (неадуш.) вы́кладзеных (адуш.) |
| Т. |
вы́кладзеным |
вы́кладзенай вы́кладзенаю |
вы́кладзеным |
вы́кладзенымі |
| М. |
вы́кладзеным |
вы́кладзенай |
вы́кладзеным |
вы́кладзеных |
Кароткая форма: вы́кладзена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́кладка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́кладка |
вы́кладкі |
| Р. |
вы́кладкі |
вы́кладак |
| Д. |
вы́кладцы |
вы́кладкам |
| В. |
вы́кладку |
вы́кладкі |
| Т. |
вы́кладкай вы́кладкаю |
вы́кладкамі |
| М. |
вы́кладцы |
вы́кладках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкла́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкла́днік |
выкла́днікі |
| Р. |
выкла́дніка |
выкла́днікаў |
| Д. |
выкла́дніку |
выкла́днікам |
| В. |
выкла́дніка |
выкла́днікаў |
| Т. |
выкла́днікам |
выкла́днікамі |
| М. |
выкла́дніку |
выкла́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
выкла́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкла́дніца |
выкла́дніцы |
| Р. |
выкла́дніцы |
выкла́дніц |
| Д. |
выкла́дніцы |
выкла́дніцам |
| В. |
выкла́дніцу |
выкла́дніц |
| Т. |
выкла́дніцай выкла́дніцаю |
выкла́дніцамі |
| М. |
выкла́дніцы |
выкла́дніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
выкладны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выкладны́ |
выкладна́я |
выкладно́е |
выкладны́я |
| Р. |
выкладно́га |
выкладно́й выкладно́е |
выкладно́га |
выкладны́х |
| Д. |
выкладно́му |
выкладно́й |
выкладно́му |
выкладны́м |
| В. |
выкладны́ (неадуш.) выкладно́га (адуш.) |
выкладну́ю |
выкладно́е |
выкладны́я (неадуш.) выкладны́х (адуш.) |
| Т. |
выкладны́м |
выкладно́й выкладно́ю |
выкладны́м |
выкладны́мі |
| М. |
выкладны́м |
выкладно́й |
выкладны́м |
выкладны́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
выкла́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкла́дчык |
выкла́дчыкі |
| Р. |
выкла́дчыка |
выкла́дчыкаў |
| Д. |
выкла́дчыку |
выкла́дчыкам |
| В. |
выкла́дчыка |
выкла́дчыкаў |
| Т. |
выкла́дчыкам |
выкла́дчыкамі |
| М. |
выкла́дчыку |
выкла́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкла́дчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкла́дчыца |
выкла́дчыцы |
| Р. |
выкла́дчыцы |
выкла́дчыц |
| Д. |
выкла́дчыцы |
выкла́дчыцам |
| В. |
выкла́дчыцу |
выкла́дчыц |
| Т. |
выкла́дчыцай выкла́дчыцаю |
выкла́дчыцамі |
| М. |
выкла́дчыцы |
выкла́дчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкла́дчыцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выкла́дчыцкі |
выкла́дчыцкая |
выкла́дчыцкае |
выкла́дчыцкія |
| Р. |
выкла́дчыцкага |
выкла́дчыцкай выкла́дчыцкае |
выкла́дчыцкага |
выкла́дчыцкіх |
| Д. |
выкла́дчыцкаму |
выкла́дчыцкай |
выкла́дчыцкаму |
выкла́дчыцкім |
| В. |
выкла́дчыцкі (неадуш.) выкла́дчыцкага (адуш.) |
выкла́дчыцкую |
выкла́дчыцкае |
выкла́дчыцкія (неадуш.) выкла́дчыцкіх (адуш.) |
| Т. |
выкла́дчыцкім |
выкла́дчыцкай выкла́дчыцкаю |
выкла́дчыцкім |
выкла́дчыцкімі |
| М. |
выкла́дчыцкім |
выкла́дчыцкай |
выкла́дчыцкім |
выкла́дчыцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выклапата́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выклапата́нне |
| Р. |
выклапата́ння |
| Д. |
выклапата́нню |
| В. |
выклапата́нне |
| Т. |
выклапата́ннем |
| М. |
выклапата́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.