Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

апаты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
апаты́чна апаты́чней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

апаты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. апаты́чнасць
Р. апаты́чнасці
Д. апаты́чнасці
В. апаты́чнасць
Т. апаты́чнасцю
М. апаты́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апаты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апаты́чны апаты́чная апаты́чнае апаты́чныя
Р. апаты́чнага апаты́чнай
апаты́чнае		 апаты́чнага апаты́чных
Д. апаты́чнаму апаты́чнай апаты́чнаму апаты́чным
В. апаты́чны (неадуш.)
апаты́чнага (адуш.)		 апаты́чную апаты́чнае апаты́чныя (неадуш.)
апаты́чных (адуш.)
Т. апаты́чным апаты́чнай
апаты́чнаю		 апаты́чным апаты́чнымі
М. апаты́чным апаты́чнай апаты́чным апаты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́тыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. апа́тыя
Р. апа́тыі
Д. апа́тыі
В. апа́тыю
Т. апа́тыяй
апа́тыяю
М. апа́тыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апаўдні́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
апаўдні́ - -

Іншыя варыянты: апаўдня́.

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апаўдня́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
апаўдня́ - -

Іншыя варыянты: апаўдні́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

апаўза́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апаўза́лы апаўза́лая апаўза́лае апаўза́лыя
Р. апаўза́лага апаўза́лай
апаўза́лае		 апаўза́лага апаўза́лых
Д. апаўза́ламу апаўза́лай апаўза́ламу апаўза́лым
В. апаўза́лы (неадуш.)
апаўза́лага (адуш.)		 апаўза́лую апаўза́лае апаўза́лыя (неадуш.)
апаўза́лых (адуш.)
Т. апаўза́лым апаўза́лай
апаўза́лаю		 апаўза́лым апаўза́лымі
М. апаўза́лым апаўза́лай апаўза́лым апаўза́лых

Крыніцы: piskunou2012.

апаўза́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. апаўза́нне
Р. апаўза́ння
Д. апаўза́нню
В. апаўза́нне
Т. апаўза́ннем
М. апаўза́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апаўза́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апаўза́ю апаўза́ем
2-я ас. апаўза́еш апаўза́еце
3-я ас. апаўза́е апаўза́юць
Прошлы час
м. апаўза́ў апаўза́лі
ж. апаўза́ла
н. апаўза́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час апаўза́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апаўзці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апаўзу́ апаўзё́м
2-я ас. апаўзе́ш апаўзяце́
3-я ас. апаўзе́ апаўзу́ць
Прошлы час
м. апо́ўз апаўзлі́
ж. апаўзла́
н. апаўзло́
Дзеепрыслоўе
прош. час апо́ўзшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.