праманта́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праманта́чуся |
праманта́чымся |
| 2-я ас. |
праманта́чышся |
праманта́чыцеся |
| 3-я ас. |
праманта́чыцца |
праманта́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
праманта́чыўся |
праманта́чыліся |
| ж. |
праманта́чылася |
| н. |
праманта́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праманта́чся |
праманта́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праманта́чыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
праманта́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праманта́чу |
праманта́чым |
| 2-я ас. |
праманта́чыш |
праманта́чыце |
| 3-я ас. |
праманта́чыць |
праманта́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
праманта́чыў |
праманта́чылі |
| ж. |
праманта́чыла |
| н. |
праманта́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праманта́ч |
праманта́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праманта́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прамаракава́ць
‘правесці час у маракаванні - абдумванні чаго-небудзь (прамаракаваць на чым-небудзь)’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамараку́ю |
прамараку́ем |
| 2-я ас. |
прамараку́еш |
прамараку́еце |
| 3-я ас. |
прамараку́е |
прамараку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прамаракава́ў |
прамаракава́лі |
| ж. |
прамаракава́ла |
| н. |
прамаракава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамараку́й |
прамараку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамаракава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прама́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прама́раны |
прама́раная |
прама́ранае |
прама́раныя |
| Р. |
прама́ранага |
прама́ранай прама́ранае |
прама́ранага |
прама́раных |
| Д. |
прама́ранаму |
прама́ранай |
прама́ранаму |
прама́раным |
| В. |
прама́раны (неадуш.) прама́ранага (адуш.) |
прама́раную |
прама́ранае |
прама́раныя (неадуш.) прама́раных (адуш.) |
| Т. |
прама́раным |
прама́ранай прама́ранаю |
прама́раным |
прама́ранымі |
| М. |
прама́раным |
прама́ранай |
прама́раным |
прама́раных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прама́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прама́раны |
прама́раная |
прама́ранае |
прама́раныя |
| Р. |
прама́ранага |
прама́ранай прама́ранае |
прама́ранага |
прама́раных |
| Д. |
прама́ранаму |
прама́ранай |
прама́ранаму |
прама́раным |
| В. |
прама́раны (неадуш.) прама́ранага (адуш.) |
прама́раную |
прама́ранае |
прама́раныя (неадуш.) прама́раных (адуш.) |
| Т. |
прама́раным |
прама́ранай прама́ранаю |
прама́раным |
прама́ранымі |
| М. |
прама́раным |
прама́ранай |
прама́раным |
прама́раных |
Кароткая форма: прама́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.