Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

апанава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - апану́ем
2-я ас. - апану́еце
3-я ас. апану́е апану́юць
Прошлы час
м. апанава́ў апанава́лі
ж. апанава́ла
н. апанава́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час апанава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апана́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апана́ж апана́жы
Р. апана́жа апана́жаў
Д. апана́жу апана́жам
В. апана́ж апана́жы
Т. апана́жам апана́жамі
М. апана́жы апана́жах

Крыніцы: piskunou2012.

Апана́саўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Апана́саўка
Р. Апана́саўкі
Д. Апана́саўцы
В. Апана́саўку
Т. Апана́саўкай
Апана́саўкаю
М. Апана́саўцы

Апана́сенкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Апана́сенкі
Р. Апана́сенак
Апана́сенкаў
Д. Апана́сенкам
В. Апана́сенкі
Т. Апана́сенкамі
М. Апана́сенках

Апанасё́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Апанасё́нкі
Р. Апанасё́нак
Апанасё́нкаў
Д. Апанасё́нкам
В. Апанасё́нкі
Т. Апанасё́нкамі
М. Апанасё́нках

Апанасі́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Апанасі́шкі
Р. Апанасі́шак
Апанасі́шкаў
Д. Апанасі́шкам
В. Апанасі́шкі
Т. Апанасі́шкамі
М. Апанасі́шках

Апана́скавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Апана́скавічы
Р. Апана́скавіч
Апана́скавічаў
Д. Апана́скавічам
В. Апана́скавічы
Т. Апана́скавічамі
М. Апана́скавічах

апане́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апане́нт апане́нты
Р. апане́нта апане́нтаў
Д. апане́нту апане́нтам
В. апане́нта апане́нтаў
Т. апане́нтам апане́нтамі
М. апане́нце апане́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апане́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апане́нтка апане́нткі
Р. апане́нткі апане́нтак
Д. апане́нтцы апане́нткам
В. апане́нтку апане́нтак
Т. апане́нткай
апане́нткаю		 апане́нткамі
М. апане́нтцы апане́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апане́нцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апане́нцкі апане́нцкая апане́нцкае апане́нцкія
Р. апане́нцкага апане́нцкай
апане́нцкае		 апане́нцкага апане́нцкіх
Д. апане́нцкаму апане́нцкай апане́нцкаму апане́нцкім
В. апане́нцкі
апане́нцкага		 апане́нцкую апане́нцкае апане́нцкія
апане́нцкіх
Т. апане́нцкім апане́нцкай
апане́нцкаю		 апане́нцкім апане́нцкімі
М. апане́нцкім апане́нцкай апане́нцкім апане́нцкіх

Крыніцы: tsblm1996.