пракле́нчыць
‘прастаяць на каленях’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пракле́нчу |
пракле́нчым |
| 2-я ас. |
пракле́нчыш |
пракле́нчыце |
| 3-я ас. |
пракле́нчыць |
пракле́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
пракле́нчыў |
пракле́нчылі |
| ж. |
пракле́нчыла |
| н. |
пракле́нчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пракле́нчы |
пракле́нчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пракле́нчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
праклё́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праклё́н |
праклё́ны |
| Р. |
праклё́ну |
праклё́наў |
| Д. |
праклё́ну |
праклё́нам |
| В. |
праклё́н |
праклё́ны |
| Т. |
праклё́нам |
праклё́намі |
| М. |
праклё́не |
праклё́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праклё́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праклё́пванне |
| Р. |
праклё́пвання |
| Д. |
праклё́пванню |
| В. |
праклё́пванне |
| Т. |
праклё́пваннем |
| М. |
праклё́пванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
праклё́пвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праклё́пваецца |
праклё́пваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
праклё́пваўся |
праклё́пваліся |
| ж. |
праклё́пвалася |
| н. |
праклё́пвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праклё́пваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
праклё́пваць
‘кляпаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праклё́пваю |
праклё́пваем |
| 2-я ас. |
праклё́пваеш |
праклё́пваеце |
| 3-я ас. |
праклё́пвае |
праклё́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
праклё́пваў |
праклё́пвалі |
| ж. |
праклё́пвала |
| н. |
праклё́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праклё́пвай |
праклё́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праклё́пваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
праклё́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праклё́ўваецца |
праклё́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
праклё́ўваўся |
праклё́ўваліся |
| ж. |
праклё́ўвалася |
| н. |
праклё́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праклё́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пракліна́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пракліна́нне |
пракліна́нні |
| Р. |
пракліна́ння |
пракліна́нняў |
| Д. |
пракліна́нню |
пракліна́нням |
| В. |
пракліна́нне |
пракліна́нні |
| Т. |
пракліна́ннем |
пракліна́ннямі |
| М. |
пракліна́нні |
пракліна́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
пракліна́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пракліна́ны |
пракліна́ная |
пракліна́нае |
пракліна́ныя |
| Р. |
пракліна́нага |
пракліна́най пракліна́нае |
пракліна́нага |
пракліна́ных |
| Д. |
пракліна́наму |
пракліна́най |
пракліна́наму |
пракліна́ным |
| В. |
пракліна́ны (неадуш.) пракліна́нага (адуш.) |
пракліна́ную |
пракліна́нае |
пракліна́ныя (неадуш.) пракліна́ных (адуш.) |
| Т. |
пракліна́ным |
пракліна́най пракліна́наю |
пракліна́ным |
пракліна́нымі |
| М. |
пракліна́ным |
пракліна́най |
пракліна́ным |
пракліна́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.