прако́латы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прако́латы |
прако́латая |
прако́латае |
прако́латыя |
| Р. |
прако́латага |
прако́латай прако́латае |
прако́латага |
прако́латых |
| Д. |
прако́латаму |
прако́латай |
прако́латаму |
прако́латым |
| В. |
прако́латы (неадуш.) прако́латага (адуш.) |
прако́латую |
прако́латае |
прако́латыя (неадуш.) прако́латых (адуш.) |
| Т. |
прако́латым |
прако́латай прако́латаю |
прако́латым |
прако́латымі |
| М. |
прако́латым |
прако́латай |
прако́латым |
прако́латых |
Кароткая форма: прако́лата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прако́лванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прако́лванне |
| Р. |
прако́лвання |
| Д. |
прако́лванню |
| В. |
прако́лванне |
| Т. |
прако́лваннем |
| М. |
прако́лванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прако́лвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прако́лваецца |
прако́лваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прако́лваўся |
прако́лваліся |
| ж. |
прако́лвалася |
| н. |
прако́лвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прако́лваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прако́лваю |
прако́лваем |
| 2-я ас. |
прако́лваеш |
прако́лваеце |
| 3-я ас. |
прако́лвае |
прако́лваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прако́лваў |
прако́лвалі |
| ж. |
прако́лвала |
| н. |
прако́лвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прако́лвай |
прако́лвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прако́лваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прако́ліна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прако́ліна |
прако́ліны |
| Р. |
прако́ліны |
прако́лін |
| Д. |
прако́ліне |
прако́лінам |
| В. |
прако́ліну |
прако́ліны |
| Т. |
прако́лінай прако́лінаю |
прако́лінамі |
| М. |
прако́ліне |
прако́лінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прако́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прако́лка |
прако́лкі |
| Р. |
прако́лкі |
прако́лак |
| Д. |
прако́лцы |
прако́лкам |
| В. |
прако́лку |
прако́лкі |
| Т. |
прако́лкай прако́лкаю |
прако́лкамі |
| М. |
прако́лцы |
прако́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прако́нсул
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прако́нсул |
прако́нсулы |
| Р. |
прако́нсула |
прако́нсулаў |
| Д. |
прако́нсулу |
прако́нсулам |
| В. |
прако́нсула |
прако́нсулаў |
| Т. |
прако́нсулам |
прако́нсуламі |
| М. |
прако́нсуле |
прако́нсулах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прако́нсульскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прако́нсульскі |
прако́нсульская |
прако́нсульскае |
прако́нсульскія |
| Р. |
прако́нсульскага |
прако́нсульскай прако́нсульскае |
прако́нсульскага |
прако́нсульскіх |
| Д. |
прако́нсульскаму |
прако́нсульскай |
прако́нсульскаму |
прако́нсульскім |
| В. |
прако́нсульскі (неадуш.) прако́нсульскага (адуш.) |
прако́нсульскую |
прако́нсульскае |
прако́нсульскія (неадуш.) прако́нсульскіх (адуш.) |
| Т. |
прако́нсульскім |
прако́нсульскай прако́нсульскаю |
прако́нсульскім |
прако́нсульскімі |
| М. |
прако́нсульскім |
прако́нсульскай |
прако́нсульскім |
прако́нсульскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прако́нсульства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прако́нсульства |
| Р. |
прако́нсульства |
| Д. |
прако́нсульству |
| В. |
прако́нсульства |
| Т. |
прако́нсульствам |
| М. |
прако́нсульстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.