Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пракаве́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

пракаве́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пракаве́тны	пракаве́тная	пракаве́тнае	пракаве́тныя
Р.	пракаве́тнага	пракаве́тнай пракаве́тнае	пракаве́тнага	пракаве́тных
Д.	пракаве́тнаму	пракаве́тнай	пракаве́тнаму	пракаве́тным
В.	пракаве́тны (неадуш.) пракаве́тнага (адуш.)	пракаве́тную	пракаве́тнае	пракаве́тныя (неадуш.) пракаве́тных (адуш.)
Т.	пракаве́тным	пракаве́тнай пракаве́тнаю	пракаве́тным	пракаве́тнымі
М.	пракаве́тным	пракаве́тнай	пракаве́тным	пракаве́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пракаве́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

пракаве́чны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пракаве́чны	пракаве́чная	пракаве́чнае	пракаве́чныя
Р.	пракаве́чнага	пракаве́чнай пракаве́чнае	пракаве́чнага	пракаве́чных
Д.	пракаве́чнаму	пракаве́чнай	пракаве́чнаму	пракаве́чным
В.	пракаве́чны (неадуш.) пракаве́чнага (адуш.)	пракаве́чную	пракаве́чнае	пракаве́чныя (неадуш.) пракаве́чных (адуш.)
Т.	пракаве́чным	пракаве́чнай пракаве́чнаю	пракаве́чным	пракаве́чнымі
М.	пракаве́чным	пракаве́чнай	пракаве́чным	пракаве́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

пракажо́ная

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пракажо́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пракажо́ны	пракажо́ная	пракажо́нае	пракажо́ныя
Р.	пракажо́нага	пракажо́най пракажо́нае	пракажо́нага	пракажо́ных
Д.	пракажо́наму	пракажо́най	пракажо́наму	пракажо́ным
В.	пракажо́ны (неадуш.) пракажо́нага (адуш.)	пракажо́ную	пракажо́нае	пракажо́ныя (неадуш.) пракажо́ных (адуш.)
Т.	пракажо́ным	пракажо́най пракажо́наю	пракажо́ным	пракажо́нымі
М.	пракажо́ным	пракажо́най	пракажо́ным	пракажо́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пракажо́ны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прака́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прака́заны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прака́заны	прака́заная	прака́занае	прака́заныя
Р.	прака́занага	прака́занай прака́занае	прака́занага	прака́заных
Д.	прака́занаму	прака́занай	прака́занаму	прака́заным
В.	прака́заны (неадуш.) прака́занага (адуш.)	прака́заную	прака́занае	прака́заныя (неадуш.) прака́заных (адуш.)
Т.	прака́заным	прака́занай прака́занаю	прака́заным	прака́занымі
М.	прака́заным	прака́занай	прака́заным	прака́заных

Крыніцы: piskunou2012.

праказа́ны

прыметнік, адносны

Крыніцы: dzsl2007.

Verbum