вы́кіраваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́кіраваны |
вы́кіраваная |
вы́кіраванае |
вы́кіраваныя |
| Р. |
вы́кіраванага |
вы́кіраванай вы́кіраванае |
вы́кіраванага |
вы́кіраваных |
| Д. |
вы́кіраванаму |
вы́кіраванай |
вы́кіраванаму |
вы́кіраваным |
| В. |
вы́кіраваны (неадуш.) вы́кіраванага (адуш.) |
вы́кіраваную |
вы́кіраванае |
вы́кіраваныя (неадуш.) вы́кіраваных (адуш.) |
| Т. |
вы́кіраваным |
вы́кіраванай вы́кіраванаю |
вы́кіраваным |
вы́кіраванымі |
| М. |
вы́кіраваным |
вы́кіраванай |
вы́кіраваным |
вы́кіраваных |
Кароткая форма: вы́кіравана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́кіравацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́кіруюся |
вы́кіруемся |
| 2-я ас. |
вы́кіруешся |
вы́кіруецеся |
| 3-я ас. |
вы́кіруецца |
вы́кіруюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́кіраваўся |
вы́кіраваліся |
| ж. |
вы́кіравалася |
| н. |
вы́кіравалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́кіруйся |
вы́кіруйцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́кіраваўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́кіраваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́кірую |
вы́кіруем |
| 2-я ас. |
вы́кіруеш |
вы́кіруеце |
| 3-я ас. |
вы́кіруе |
вы́кіруюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́кіраваў |
вы́кіравалі |
| ж. |
вы́кіравала |
| н. |
вы́кіравала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́кіруй |
вы́кіруйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́кіраваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́кірмашавацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́кірмашуюся |
вы́кірмашуемся |
| 2-я ас. |
вы́кірмашуешся |
вы́кірмашуецеся |
| 3-я ас. |
вы́кірмашуецца |
вы́кірмашуюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́кірмашаваўся |
вы́кірмашаваліся |
| ж. |
вы́кірмашавалася |
| н. |
вы́кірмашавалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́кірмашуйся |
вы́кірмашуйцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́кірмашаваўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́кірмашаваць
‘патраціць што-небудзь на кірмашы (выкірмашаваць усе грошы)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́кірмашую |
вы́кірмашуем |
| 2-я ас. |
вы́кірмашуеш |
вы́кірмашуеце |
| 3-я ас. |
вы́кірмашуе |
вы́кірмашуюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́кірмашаваў |
вы́кірмашавалі |
| ж. |
вы́кірмашавала |
| н. |
вы́кірмашавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́кірмашуй |
вы́кірмашуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́кірмашаваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выкіро́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкіро́ўваюся |
выкіро́ўваемся |
| 2-я ас. |
выкіро́ўваешся |
выкіро́ўваецеся |
| 3-я ас. |
выкіро́ўваецца |
выкіро́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выкіро́ўваўся |
выкіро́ўваліся |
| ж. |
выкіро́ўвалася |
| н. |
выкіро́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкіро́ўвайся |
выкіро́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкіро́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выкіро́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкіро́ўваю |
выкіро́ўваем |
| 2-я ас. |
выкіро́ўваеш |
выкіро́ўваеце |
| 3-я ас. |
выкіро́ўвае |
выкіро́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выкіро́ўваў |
выкіро́ўвалі |
| ж. |
выкіро́ўвала |
| н. |
выкіро́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкіро́ўвай |
выкіро́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкіро́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́клад
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́клад |
вы́клады |
| Р. |
вы́кладу |
вы́кладаў |
| Д. |
вы́кладу |
вы́кладам |
| В. |
вы́клад |
вы́клады |
| Т. |
вы́кладам |
вы́кладамі |
| М. |
вы́кладзе |
вы́кладах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выклада́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выклада́льніцтва |
| Р. |
выклада́льніцтва |
| Д. |
выклада́льніцтву |
| В. |
выклада́льніцтва |
| Т. |
выклада́льніцтвам |
| М. |
выклада́льніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
выклада́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выклада́нка |
выклада́нкі |
| Р. |
выклада́нкі |
выклада́нак |
| Д. |
выклада́нцы |
выклада́нкам |
| В. |
выклада́нку |
выклада́нкі |
| Т. |
выклада́нкай выклада́нкаю |
выклада́нкамі |
| М. |
выклада́нцы |
выклада́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.