Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

апаліты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. апаліты́зм
Р. апаліты́зму
Д. апаліты́зму
В. апаліты́зм
Т. апаліты́змам
М. апаліты́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апаліты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
апаліты́чна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

апаліты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. апаліты́чнасць
Р. апаліты́чнасці
Д. апаліты́чнасці
В. апаліты́чнасць
Т. апаліты́чнасцю
М. апаліты́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апаліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апаліты́чны апаліты́чная апаліты́чнае апаліты́чныя
Р. апаліты́чнага апаліты́чнай
апаліты́чнае
апаліты́чнага апаліты́чных
Д. апаліты́чнаму апаліты́чнай апаліты́чнаму апаліты́чным
В. апаліты́чны (неадуш.)
апаліты́чнага (адуш.)
апаліты́чную апаліты́чнае апаліты́чныя (неадуш.)
апаліты́чных (адуш.)
Т. апаліты́чным апаліты́чнай
апаліты́чнаю
апаліты́чным апаліты́чнымі
М. апаліты́чным апаліты́чнай апаліты́чным апаліты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апалі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апалю́ся апа́лімся
2-я ас. апа́лішся апа́ліцеся
3-я ас. апа́ліцца апа́ляцца
Прошлы час
м. апалі́ўся апалі́ліся
ж. апалі́лася
н. апалі́лася
Загадны лад
2-я ас. апалі́ся апалі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час апалі́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

апалі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апалю́ апа́лім
2-я ас. апа́ліш апа́ліце
3-я ас. апа́ліць апа́ляць
Прошлы час
м. апалі́ў апалі́лі
ж. апалі́ла
н. апалі́ла
Загадны лад
2-я ас. апалі́ апалі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час апалі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апало́г

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апало́г апало́гі
Р. апало́га апало́гаў
Д. апало́гу апало́гам
В. апало́г апало́гі
Т. апало́гам апало́гамі
М. апало́гу апало́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

апало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. апало́гія
Р. апало́гіі
Д. апало́гіі
В. апало́гію
Т. апало́гіяй
апало́гіяю
М. апало́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апало́йка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апало́йка апало́йкі
Р. апало́йкі апало́ек
Д. апало́йцы апало́йкам
В. апало́йку апало́йкі
Т. апало́йкай
апало́йкаю
апало́йкамі
М. апало́йцы апало́йках

Крыніцы: piskunou2012.

Апало́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Апало́н Апало́ны
Р. Апало́на Апало́наў
Д. Апало́ну Апало́нам
В. Апало́на Апало́наў
Т. Апало́нам Апало́намі
М. Апало́не Апало́нах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.