апалаві́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апалаві́нены |
апалаві́неная |
апалаві́ненае |
апалаві́неныя |
| Р. |
апалаві́ненага |
апалаві́ненай
апалаві́ненае |
апалаві́ненага |
апалаві́неных |
| Д. |
апалаві́ненаму |
апалаві́ненай |
апалаві́ненаму |
апалаві́неным |
| В. |
апалаві́нены (неадуш.)
апалаві́ненага (адуш.) |
апалаві́неную |
апалаві́ненае |
апалаві́неныя (неадуш.)
апалаві́неных (адуш.) |
| Т. |
апалаві́неным |
апалаві́ненай
апалаві́ненаю |
апалаві́неным |
апалаві́ненымі |
| М. |
апалаві́неным |
апалаві́ненай |
апалаві́неным |
апалаві́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
апа́лавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апа́лавы |
апа́лавая |
апа́лавае |
апа́лавыя |
| Р. |
апа́лавага |
апа́лавай
апа́лавае |
апа́лавага |
апа́лавых |
| Д. |
апа́лаваму |
апа́лавай |
апа́лаваму |
апа́лавым |
| В. |
апа́лавы (неадуш.)
апа́лавага (адуш.) |
апа́лавую |
апа́лавае |
апа́лавыя (неадуш.)
апа́лавых (адуш.) |
| Т. |
апа́лавым |
апа́лавай
апа́лаваю |
апа́лавым |
апа́лавымі |
| М. |
апа́лавым |
апа́лавай |
апа́лавым |
апа́лавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апалаге́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апалаге́т |
апалаге́ты |
| Р. |
апалаге́та |
апалаге́таў |
| Д. |
апалаге́ту |
апалаге́там |
| В. |
апалаге́та |
апалаге́таў |
| Т. |
апалаге́там |
апалаге́тамі |
| М. |
апалаге́це |
апалаге́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апалаге́тыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апалаге́тыка |
| Р. |
апалаге́тыкі |
| Д. |
апалаге́тыцы |
| В. |
апалаге́тыку |
| Т. |
апалаге́тыкай
апалаге́тыкаю |
| М. |
апалаге́тыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
апалагеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апалагеты́чны |
апалагеты́чная |
апалагеты́чнае |
апалагеты́чныя |
| Р. |
апалагеты́чнага |
апалагеты́чнай
апалагеты́чнае |
апалагеты́чнага |
апалагеты́чных |
| Д. |
апалагеты́чнаму |
апалагеты́чнай |
апалагеты́чнаму |
апалагеты́чным |
| В. |
апалагеты́чны (неадуш.)
апалагеты́чнага (адуш.) |
апалагеты́чную |
апалагеты́чнае |
апалагеты́чныя (неадуш.)
апалагеты́чных (адуш.) |
| Т. |
апалагеты́чным |
апалагеты́чнай
апалагеты́чнаю |
апалагеты́чным |
апалагеты́чнымі |
| М. |
апалагеты́чным |
апалагеты́чнай |
апалагеты́чным |
апалагеты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апалагі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апалагі́ст |
апалагі́сты |
| Р. |
апалагі́ста |
апалагі́стаў |
| Д. |
апалагі́сту |
апалагі́стам |
| В. |
апалагі́ста |
апалагі́стаў |
| Т. |
апалагі́стам |
апалагі́стамі |
| М. |
апалагі́сце |
апалагі́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
апалагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апалагі́чны |
апалагі́чная |
апалагі́чнае |
апалагі́чныя |
| Р. |
апалагі́чнага |
апалагі́чнай
апалагі́чнае |
апалагі́чнага |
апалагі́чных |
| Д. |
апалагі́чнаму |
апалагі́чнай |
апалагі́чнаму |
апалагі́чным |
| В. |
апалагі́чны (неадуш.)
апалагі́чнага (адуш.) |
апалагі́чную |
апалагі́чнае |
апалагі́чныя (неадуш.)
апалагі́чных (адуш.) |
| Т. |
апалагі́чным |
апалагі́чнай
апалагі́чнаю |
апалагі́чным |
апалагі́чнымі |
| М. |
апалагі́чным |
апалагі́чнай |
апалагі́чным |
апалагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
апа́лак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апа́лак |
апа́лкі |
| Р. |
апа́лка |
апа́лкаў |
| Д. |
апа́лку |
апа́лкам |
| В. |
апа́лак |
апа́лкі |
| Т. |
апа́лкам |
апа́лкамі |
| М. |
апа́лку |
апа́лках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апалане́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апалане́нне |
| Р. |
апалане́ння |
| Д. |
апалане́нню |
| В. |
апалане́нне |
| Т. |
апалане́ннем |
| М. |
апалане́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
апала́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апала́нка |
апала́нкі |
| Р. |
апала́нкі |
апала́нак |
| Д. |
апала́нцы |
апала́нкам |
| В. |
апала́нку |
апала́нкі |
| Т. |
апала́нкай
апала́нкаю |
апала́нкамі |
| М. |
апала́нцы |
апала́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.