Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

апазня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апазня́юся апазня́емся
2-я ас. апазня́ешся апазня́ецеся
3-я ас. апазня́ецца апазня́юцца
Прошлы час
м. апазня́ўся апазня́ліся
ж. апазня́лася
н. апазня́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час апазня́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апазы́чваць

‘даваць пазыку’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апазы́чваю апазы́чваем
2-я ас. апазы́чваеш апазы́чваеце
3-я ас. апазы́чвае апазы́чваюць
Прошлы час
м. апазы́чваў апазы́чвалі
ж. апазы́чвала
н. апазы́чвала
Загадны лад
2-я ас. апазы́чвай апазы́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час апазы́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

апазы́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апазы́чу апазы́чым
2-я ас. апазы́чыш апазы́чыце
3-я ас. апазы́чыць апазы́чаць
Прошлы час
м. апазы́чыў апазы́чылі
ж. апазы́чыла
н. апазы́чыла
Загадны лад
2-я ас. апазы́ч апазы́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час апазы́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

апаі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апаю́ апо́ім
2-я ас. апо́іш апо́іце
3-я ас. апо́іць апо́яць
Прошлы час
м. апаі́ў апаі́лі
ж. апаі́ла
н. апаі́ла
Загадны лад
2-я ас. апаі́ апаі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час апаі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апа́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. апа́к
Р. апа́ку
Д. апа́ку
В. апа́к
Т. апа́кам
М. апа́ку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апака́ліпсіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. апака́ліпсіс
Р. апака́ліпсіса
Д. апака́ліпсісу
В. апака́ліпсіс
Т. апака́ліпсісам
М. апака́ліпсісе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апакаліпсі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апакаліпсі́чны апакаліпсі́чная апакаліпсі́чнае апакаліпсі́чныя
Р. апакаліпсі́чнага апакаліпсі́чнай
апакаліпсі́чнае		 апакаліпсі́чнага апакаліпсі́чных
Д. апакаліпсі́чнаму апакаліпсі́чнай апакаліпсі́чнаму апакаліпсі́чным
В. апакаліпсі́чны (неадуш.)
апакаліпсі́чнага (адуш.)		 апакаліпсі́чную апакаліпсі́чнае апакаліпсі́чныя (неадуш.)
апакаліпсі́чных (адуш.)
Т. апакаліпсі́чным апакаліпсі́чнай
апакаліпсі́чнаю		 апакаліпсі́чным апакаліпсі́чнымі
М. апакаліпсі́чным апакаліпсі́чнай апакаліпсі́чным апакаліпсі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апакаліпты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
апакаліпты́чна - -

апакаліпты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апакаліпты́чны апакаліпты́чная апакаліпты́чнае апакаліпты́чныя
Р. апакаліпты́чнага апакаліпты́чнай
апакаліпты́чнае		 апакаліпты́чнага апакаліпты́чных
Д. апакаліпты́чнаму апакаліпты́чнай апакаліпты́чнаму апакаліпты́чным
В. апакаліпты́чны (неадуш.)
апакаліпты́чнага (адуш.)		 апакаліпты́чную апакаліпты́чнае апакаліпты́чныя (неадуш.)
апакаліпты́чных (адуш.)
Т. апакаліпты́чным апакаліпты́чнай
апакаліпты́чнаю		 апакаліпты́чным апакаліпты́чнымі
М. апакаліпты́чным апакаліпты́чнай апакаліпты́чным апакаліпты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

апакарпі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. апакарпі́я
Р. апакарпі́і
Д. апакарпі́і
В. апакарпі́ю
Т. апакарпі́яй
апакарпі́яю
М. апакарпі́і

Крыніцы: piskunou2012.