Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

праго́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. праго́льваю праго́льваем
2-я ас. праго́льваеш праго́льваеце
3-я ас. праго́львае праго́льваюць
Прошлы час
м. праго́льваў праго́львалі
ж. праго́львала
н. праго́львала
Загадны лад
2-я ас. праго́львай праго́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час праго́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праго́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праго́н праго́ны
Р. праго́ну праго́наў
Д. праго́ну праго́нам
В. праго́н праго́ны
Т. праго́нам праго́намі
М. праго́не праго́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Праго́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Праго́н
Р. Праго́на
Д. Праго́ну
В. Праго́н
Т. Праго́нам
М. Праго́не

праго́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. праго́нка праго́нкі
Р. праго́нкі праго́нак
Д. праго́нцы праго́нкам
В. праго́нку праго́нкі
Т. праго́нкай
праго́нкаю		 праго́нкамі
М. праго́нцы праго́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праго́нкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праго́нкавы праго́нкавая праго́нкавае праго́нкавыя
Р. праго́нкавага праго́нкавай
праго́нкавае		 праго́нкавага праго́нкавых
Д. праго́нкаваму праго́нкавай праго́нкаваму праго́нкавым
В. праго́нкавы
праго́нкавага		 праго́нкавую праго́нкавае праго́нкавыя
Т. праго́нкавым праго́нкавай
праго́нкаваю		 праго́нкавым праго́нкавымі
М. праго́нкавым праго́нкавай праго́нкавым праго́нкавых

праго́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праго́нны праго́нная праго́ннае праго́нныя
Р. праго́ннага праго́ннай
праго́ннае		 праго́ннага праго́нных
Д. праго́ннаму праго́ннай праго́ннаму праго́нным
В. праго́нны (неадуш.)
праго́ннага (адуш.)		 праго́нную праго́ннае праго́нныя (неадуш.)
праго́нных (адуш.)
Т. праго́нным праго́ннай
праго́ннаю		 праго́нным праго́ннымі
М. праго́нным праго́ннай праго́нным праго́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праго́нныя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. праго́нныя
Р. праго́нных
Д. праго́нным
В. праго́нныя
Т. праго́ннымі
М. праго́нных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

праго́ркласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праго́ркласць
Р. праго́ркласці
Д. праго́ркласці
В. праго́ркласць
Т. праго́ркласцю
М. праго́ркласці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праго́ркліна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. праго́ркліна праго́ркліны
Р. праго́ркліны праго́рклін
Д. праго́ркліне праго́рклінам
В. праго́ркліну праго́ркліны
Т. праго́рклінай
праго́рклінаю		 праго́рклінамі
М. праго́ркліне праго́рклінах

Крыніцы: piskunou2012.

праго́рклы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праго́рклы праго́рклая праго́рклае праго́рклыя
Р. праго́рклага праго́рклай
праго́рклае		 праго́рклага праго́рклых
Д. праго́ркламу праго́рклай праго́ркламу праго́рклым
В. праго́рклы (неадуш.)
праго́рклага (адуш.)		 праго́рклую праго́рклае праго́рклыя (неадуш.)
праго́рклых (адуш.)
Т. праго́рклым праго́рклай
праго́рклаю		 праго́рклым праго́рклымі
М. праго́рклым праго́рклай праго́рклым праго́рклых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.