газарэгуля́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
газарэгуля́тар |
газарэгуля́тары |
| Р. |
газарэгуля́тара |
газарэгуля́тараў |
| Д. |
газарэгуля́тару |
газарэгуля́тарам |
| В. |
газарэгуля́тар |
газарэгуля́тары |
| Т. |
газарэгуля́тарам |
газарэгуля́тарамі |
| М. |
газарэгуля́тары |
газарэгуля́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
газарэ́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
газарэ́з |
газарэ́зы |
| Р. |
газарэ́за |
газарэ́заў |
| Д. |
газарэ́зу |
газарэ́зам |
| В. |
газарэ́з |
газарэ́зы |
| Т. |
газарэ́зам |
газарэ́замі |
| М. |
газарэ́зе |
газарэ́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
газарэ́зка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
газарэ́зка |
газарэ́зкі |
| Р. |
газарэ́зкі |
газарэ́зак |
| Д. |
газарэ́зцы |
газарэ́зкам |
| В. |
газарэ́зку |
газарэ́зкі |
| Т. |
газарэ́зкай газарэ́зкаю |
газарэ́зкамі |
| М. |
газарэ́зцы |
газарэ́зках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
газарэ́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
газарэ́зны |
газарэ́зная |
газарэ́знае |
газарэ́зныя |
| Р. |
газарэ́знага |
газарэ́знай газарэ́знае |
газарэ́знага |
газарэ́зных |
| Д. |
газарэ́знаму |
газарэ́знай |
газарэ́знаму |
газарэ́зным |
| В. |
газарэ́зны (неадуш.) газарэ́знага (адуш.) |
газарэ́зную |
газарэ́знае |
газарэ́зныя (неадуш.) газарэ́зных (адуш.) |
| Т. |
газарэ́зным |
газарэ́знай газарэ́знаю |
газарэ́зным |
газарэ́знымі |
| М. |
газарэ́зным |
газарэ́знай |
газарэ́зным |
газарэ́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
газарэ́зчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
газарэ́зчык |
газарэ́зчыкі |
| Р. |
газарэ́зчыка |
газарэ́зчыкаў |
| Д. |
газарэ́зчыку |
газарэ́зчыкам |
| В. |
газарэ́зчыка |
газарэ́зчыкаў |
| Т. |
газарэ́зчыкам |
газарэ́зчыкамі |
| М. |
газарэ́зчыку |
газарэ́зчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
газарэ́зчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
газарэ́зчыца |
газарэ́зчыцы |
| Р. |
газарэ́зчыцы |
газарэ́зчыц |
| Д. |
газарэ́зчыцы |
газарэ́зчыцам |
| В. |
газарэ́зчыцу |
газарэ́зчыц |
| Т. |
газарэ́зчыцай газарэ́зчыцаю |
газарэ́зчыцамі |
| М. |
газарэ́зчыцы |
газарэ́зчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
газасветлавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
газасветлавы́ |
газасветлава́я |
газасветлаво́е |
газасветлавы́я |
| Р. |
газасветлаво́га |
газасветлаво́й газасветлаво́е |
газасветлаво́га |
газасветлавы́х |
| Д. |
газасветлаво́му |
газасветлаво́й |
газасветлаво́му |
газасветлавы́м |
| В. |
газасветлавы́ (неадуш.) газасветлаво́га (адуш.) |
газасветлаву́ю |
газасветлаво́е |
газасветлавы́я (неадуш.) газасветлавы́х (адуш.) |
| Т. |
газасветлавы́м |
газасветлаво́й газасветлаво́ю |
газасветлавы́м |
газасветлавы́мі |
| М. |
газасветлавы́м |
газасветлаво́й |
газасветлавы́м |
газасветлавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.