Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
аеёіоуыэя

Аве́чкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Аве́чкі
Р. Аве́чак
Д. Аве́чкам
В. Аве́чкі
Т. Аве́чкамі
М. Аве́чках

аве́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аве́чнік аве́чнікі
Р. аве́чніка аве́чнікаў
Д. аве́чніку аве́чнікам
В. аве́чнік аве́чнікі
Т. аве́чнікам аве́чнікамі
М. аве́чніку аве́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аве́чы

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аве́чы аве́чая аве́чае аве́чыя
Р. аве́чага аве́чай
аве́чае		 аве́чага аве́чых
Д. аве́чаму аве́чай аве́чаму аве́чым
В. аве́чы (неадуш.)
аве́чага (адуш.)		 аве́чую аве́чае аве́чыя (неадуш.)
аве́чых (адуш.)
Т. аве́чым аве́чай
аве́чаю		 аве́чым аве́чымі
М. аве́чым аве́чай аве́чым аве́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аве́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аве́чы аве́чая аве́чае аве́чыя
Р. аве́чага аве́чай
аве́чае		 аве́чага аве́чых
Д. аве́чаму аве́чай аве́чаму аве́чым
В. аве́чы (неадуш.)
аве́чага (адуш.)		 аве́чую аве́чае аве́чыя (неадуш.)
аве́чых (адуш.)
Т. аве́чым аве́чай
аве́чаю		 аве́чым аве́чымі
М. аве́чым аве́чай аве́чым аве́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аве́чына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. аве́чына
Р. аве́чыны
Д. аве́чыне
В. аве́чыну
Т. аве́чынай
аве́чынаю
М. аве́чыне

Крыніцы: piskunou2012.

Аве́чыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Аве́чыцы
Р. Аве́чыц
Аве́чыцаў
Д. Аве́чыцам
В. Аве́чыцы
Т. Аве́чыцамі
М. Аве́чыцах

аве́яны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аве́яны аве́яная аве́янае аве́яныя
Р. аве́янага аве́янай
аве́янае		 аве́янага аве́яных
Д. аве́янаму аве́янай аве́янаму аве́яным
В. аве́яны (неадуш.)
аве́янага (адуш.)		 аве́яную аве́янае аве́яныя (неадуш.)
аве́яных (адуш.)
Т. аве́яным аве́янай
аве́янаю		 аве́яным аве́янымі
М. аве́яным аве́янай аве́яным аве́яных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аве́яны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аве́яны аве́яная аве́янае аве́яныя
Р. аве́янага аве́янай
аве́янае		 аве́янага аве́яных
Д. аве́янаму аве́янай аве́янаму аве́яным
В. аве́яны (неадуш.)
аве́янага (адуш.)		 аве́яную аве́янае аве́яныя (неадуш.)
аве́яных (адуш.)
Т. аве́яным аве́янай
аве́янаю		 аве́яным аве́янымі
М. аве́яным аве́янай аве́яным аве́яных

Кароткая форма: аве́яна.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аве́яць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аве́ю аве́ем
2-я ас. аве́еш аве́еце
3-я ас. аве́е аве́юць
Прошлы час
м. аве́яў аве́ялі
ж. аве́яла
н. аве́яла
Загадны лад
2-я ас. аве́й аве́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час аве́яўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

авё́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. авё́с аўсы́
Р. аўса́ аўсо́ў
Д. аўсу́ аўса́м
В. авё́с аўсы́
Т. аўсо́м аўса́мі
М. аўсе́ аўса́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.