апага́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апага́мія |
| Р. |
апага́міі |
| Д. |
апага́міі |
| В. |
апага́мію |
| Т. |
апага́міяй апага́міяю |
| М. |
апага́міі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
апага́нена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| апага́нена |
- |
- |
апага́ненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апага́ненасць |
| Р. |
апага́ненасці |
| Д. |
апага́ненасці |
| В. |
апага́ненасць |
| Т. |
апага́ненасцю |
| М. |
апага́ненасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
апага́ненне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апага́ненне |
апага́ненні |
| Р. |
апага́нення |
апага́ненняў |
| Д. |
апага́ненню |
апага́ненням |
| В. |
апага́ненне |
апага́ненні |
| Т. |
апага́неннем |
апага́неннямі |
| М. |
апага́ненні |
апага́неннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
апага́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апага́нены |
апага́неная |
апага́ненае |
апага́неныя |
| Р. |
апага́ненага |
апага́ненай апага́ненае |
апага́ненага |
апага́неных |
| Д. |
апага́ненаму |
апага́ненай |
апага́ненаму |
апага́неным |
| В. |
апага́нены (неадуш.) апага́ненага (адуш.) |
апага́неную |
апага́ненае |
апага́неныя (неадуш.) апага́неных (адуш.) |
| Т. |
апага́неным |
апага́ненай апага́ненаю |
апага́неным |
апага́ненымі |
| М. |
апага́неным |
апага́ненай |
апага́неным |
апага́неных |
Кароткая форма: апага́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апага́ніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апага́нюся |
апага́німся |
| 2-я ас. |
апага́нішся |
апага́ніцеся |
| 3-я ас. |
апага́ніцца |
апага́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
апага́ніўся |
апага́ніліся |
| ж. |
апага́нілася |
| н. |
апага́нілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апага́ніўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апага́ніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апага́ню |
апага́нім |
| 2-я ас. |
апага́ніш |
апага́ніце |
| 3-я ас. |
апага́ніць |
апага́няць |
| Прошлы час |
| м. |
апага́ніў |
апага́нілі |
| ж. |
апага́ніла |
| н. |
апага́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апага́нь |
апага́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апага́ніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апага́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апага́ньванне |
| Р. |
апага́ньвання |
| Д. |
апага́ньванню |
| В. |
апага́ньванне |
| Т. |
апага́ньваннем |
| М. |
апага́ньванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.